Storythai

เบื่อ..เหนื่อย..มากแล้วววว งานจะเยอะไปไหน จะยากไปไหน.. ขอเวลาพักบ้างได้ไม๊..
เพิ่องรู้ตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ว่า ไม่อยากเรียนสายนี้.. ชอบนะอังกฤษ แต่ไม่ชอบขนาดนี้
แบบที่ว่าต้องมาเจาะลึก.. คอมม่าตรงไหนหมายความว่าไง เครื่องหมายตกใจ ต้องอยู่ด้านในหรือนอก
จะเขียนแบบนี้ต้องมีหลักเกณฑ์ยังไง... และอีกมากมายยย.. ปวดหัว.. เวลาเริ่มทำการบ้านแต่ละครั้ง
ก็ท้อ ท้อมากมาย ไม่อยากทำ ...

เฮ่อออ... ตอนนี้อยู่ม. เดี๋ยวต้องไปเรียนต่อ เรียนเสร็จกลับบ้าน ถึงบ้านก็คงเป็นเหมือนทุกศุกร์ ที่ต้อง
นั่งหน้าคอมตั้งแต่ หกโมงเย็นยันตี2-3 ต้องทำเจอแนลส่งเช้าวันเสาร์ ห้ามขาด ห้ามสาย .. งานนี้ 2คะแนน
ทำดีที่สุด ได้ไม่เกิน 2 ทำแย่ที่สุด ได้ไม่ต่ำกว่า1 .. ช่วยบอกหน่อยว่า ควรจะทุ่มเทเวลา- สุขภาพไม๊
เฮ่ออออ.... ไปเรียนแระนะ มาบ่นเฉยๆ เหนื่อยเกินนนน


ปล. คิดถึงไมค์ รักมากมาย
รักกกกก....คนอะไร น่าร๊ากที่ซู๊ดดด


ไม่ดีไม่แย่** ก็เป็นคนแบบนี้

เบื่อ..เหนื่อย..มากแล้วววว งานจะเยอะไปไหน จะยากไปไหน.. ขอเวลาพักบ้างได้ไม๊..
เพิ่องรู้ตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ว่า ไม่อยากเรียนสายนี้.. ชอบนะอังกฤษ แต่ไม่ชอบขนาดนี้
แบบที่ว่าต้องมาเจาะลึก.. คอมม่าตรงไหนหมายความว่าไง เครื่องหมายตกใจ ต้องอยู่ด้านในหรือนอก
จะเขียนแบบนี้ต้องมีหลักเกณฑ์ยังไง... และอีกมากมายยย.. ปวดหัว.. เวลาเริ่มทำการบ้านแต่ละครั้ง
ก็ท้อ ท้อมากมาย ไม่อยากทำ ...

เฮ่อออ... ตอนนี้อยู่ม. เดี๋ยวต้องไปเรียนต่อ เรียนเสร็จกลับบ้าน ถึงบ้านก็คงเป็นเหมือนทุกศุกร์ ที่ต้อง
นั่งหน้าคอมตั้งแต่ หกโมงเย็นยันตี2-3 ต้องทำเจอแนลส่งเช้าวันเสาร์ ห้ามขาด ห้ามสาย .. งานนี้ 2คะแนน
ทำดีที่สุด ได้ไม่เกิน 2 ทำแย่ที่สุด ได้ไม่ต่ำกว่า1 .. ช่วยบอกหน่อยว่า ควรจะทุ่มเทเวลา- สุขภาพไม๊
เฮ่ออออ.... ไปเรียนแระนะ มาบ่นเฉยๆ เหนื่อยเกินนนน


ปล. คิดถึงไมค์ รักมากมาย
รักกกกก....คนอะไร น่าร๊ากที่ซู๊ดดด


ไม่ดีไม่แย่** ก็เป็นคนแบบนี้

สุดๆ.. วันนี้ นั่งมอไซด์จาก ลาดพร้าว 101 ถึงม.กรุงเทพ รังสิต อืมหื้มมมม เต็มที่กะชีวิตแล้วล่ะ... สาเหตุก็มาจาก ไปดูอัดรายการเมืองสำราญ แล้วมีสอบต่อ ก็รีบบ กลัวไม่ทันนน

ตั้งใจตื่นเช้า จะให้ทันก่อนเค้ามาถึง เพราะต้องรีบไปสอบ แต่ก็ยังไม่ทันอยู่ดี เศร้า.. แถวนั้นน่ากลัวง๊า ไปกี่ทีๆ ก็ยังน่ากลัวเหมือนเดิม ยืนรอพี่ทิพ ครึ่งชม.กว่า แล้วก็เดินไปสตู.. รอนานๆๆๆ เค้าก็ให้เข้าไปดูเนส แฟนคลับเนสน่ารักมากๆ..ดูรักกันดีๆ.. สักพัก..กอล์ฟไมค์ก็ออกมาซ้อม วันนี้ น่าร๊ากมาก มากๆ ตอนซ้อมก็ได้ยินกอล์ฟบ่นๆว่าหนาว ทำแก้มอูมๆด้วย น่ารักดี มีพูดอีกว่า เป็นเพลงที่สั้นที่สุด (มันสั้นจริงๆนะ หายใจเฮือกเดียวก็จบแล้ว..จะเว่อไปไหนเปีย 55) ซ้อมเสร็จก็มาถ่ายจริง ตอนแรกก็กลัวๆว่าเสียงกรี๊ดจะไม่ดัง เพราะเเฟนคลับน้อยมากกก.. แต่เอาเข้าจริงก็เยี่ยมไปเลยล่ะ ดังใช้ได้.. อัดช่วงเพลงเสร็จก็ไปสัมภาษณ์ของเวคคลับมั้ง.. รออีกนานๆ กอล์ฟก็ออกมา.. กรี๊ด(ในใจ)เลยค่ะ กอล์ฟน่ารักมาก ใส่ชุดตีกลองยาว น่ารักสุดๆ เดินออกมาแบบเขินๆอายๆ(เขินแบบไม่ไหวแล้ว) แล้วเปีย ปกติ เเทบไม่เคยเรียก-คุยกะกอล์ฟไง แต่วันนี้ขอเลย ท่าทางของกอล์ฟน่ารักจนทนไม่ไหวจิงๆ ก็เรียก กอล์ฟๆๆ กะพี่ทิพ.. กอล์ฟก็ไม่ยอมหัน 55 ก้มหน้ามุดๆๆ ยิ้มใหญ่เลยย น่าร๊ากสุดๆ อยากให้ทุกคนเห็นมากๆ ถ้าใครที่ชอบกอล์ฟ อาจตายไปตรงนั้นเลย... ในเมื่อเรียกแล้วไม่หัน ก็เลยพูดไปว่า -์ฟก็แกว่งแขนพี่แจงเลยคร๊าฟฟ (กลัวแขนพี่แจงหลุดมาก) กอล์ฟเป็นคนที่เขินได้น่าร๊ากกมาก แล้วบวกกับชุดตอนนั้นนะ ใช่เลยยย ชอบกอล์ฟใส่ชุดนี้มั่กๆ

จากนั้นกอล์ฟก็ไปเวที และยังคงเขินอยู่.. ก็รอๆไมค์ ไมค์แต่งออกมาแล้วไม่เหมือนกอล์ฟ ดูปกติ (กอล์ฟดูน่าร๊าก+เข้ากะชุดมาก น่ารักจริงๆ) ไมค์ไม่มีท่าทางเขินแบบกอล์ฟเลย เดินมาด้วยท่าทางปกติ.. ก็พูด.. -ไมค์น่ารักอ่า- ไมค์ก็ยิ้มรับ น่าร๊ากๆ แต่อยากเห็นไมค์ทำท่าทางเหมือนกอล์ฟมากกว่า ถ้าทำนะ พี่ทิพคงต้องหามเปียส่งโรงบาลล่ะ.. ไปบนเวที เค้าก็เล่นๆกลองกัน ไมค์ทำแก้มอูมๆ ส่วนกอล์ฟ หลายท่ามากมาย น่ารักทุกช็อต วันนี้กอล์ฟน่ารักจริงๆ ก็เล่นๆกันไป แต่ไมค์ออกแนวไม่เล่นเท่าไหร่

จนเปียพูด พี่ทิพ ไมค์เป็นอะไรรึเปล่าไม่รู้.. พี่ทิพด้วยความที่สนใจไมค์ม๊ากมาก มองไมค์ตลอดดเร๊ยยยย เลยตอบกลับมาว่า -ก็ปกตินะ เค้าก็เป็นของเค้าแบบนี้ --- ซักพัก --- พี่ทิพ.. ดูสิ ไมค์เป็นนะ .. พี่ทิพก็สนใจไมค์อีกแว้ว ตอบมา- ไม่นะ ไม่เห็นเป็น --- จนไมค์เอามือถูๆๆกัน แล้วเป่าลมๆ--- ก็บอกพี่ทิพอีกรอบ พี่ทิพพ..ไมค์หนาวหรอ ไมค์ บลาๆ.. พี่ทิพถึงเริมรู้สึก แต่ก็ยังมิวายสนใจกอล์ฟต่อ--- แล้วไมค์ก็เอาผ้ามาคลุมตัว นั่งขดแล้วก้มหน้า-- คราวนี้แหละ เปียแบบ เฮ้ย..เลย คงหนาวมากมายย.. พี่ทิพถึงเริ่ม เออเปีย ไมค์คงไม่สบาย-หนาว..แล้วก็หันกลับไปที่กอล์ฟต่อ ส่วนเปียก็ยืนดูคนที่ก้มหน้านั่นแหล..

พอมีโอกาสก็เรียกไมค์ แล้วพูด สู้ๆนะ พร้อมชู 2 นิ้วไป ไมค์ก็ยิ้มหวานๆกลับมา.. แล้วซักแป๊ป ก็ฟุบหน้าลงไปที่เข่าอีก ..
แล้วก็ตอนที่ไปดูมอนิเตอร์ หันไปรอบนึง เปียอึ้ง ไมค์นั่งกึ่งนอน หน้าซีดมาก ก็ยืนอยู่ซักแป๊ป.. แค่จะลากอล์ฟ แต่แล้วก็ โบกมือบ๊ายบายให้เค้าไปโดยที่เค้าไม่ได้มองแล้วเดินออกไปเลย ต้องรีบแล้ว ไม่ทันแล้วล่ะ เสียดายคิวอื่นๆที่เหลือด้วย แต่ละอย่าง น่าดูทั้งนั้นเลย

เมื่อวันก่อนเจอพี่แอนดี้ตอนไปรับกอล์ฟไมค์ แต่พี่ดี้รีบเกิ๊นนนน.. เลยไม่ได้คุยไรเลย พูดไปแล้วก็คิดถึง คิดถึงเกือบ5 คนเลย พี่เต้ก็มีละครอยู่ พี่เต๋าคงมีงานแระ พี่โอ๊คก็คงยุ่งๆ อืม.. ซักวันคงได้เจอกันน๊าพี่ๆ คิดถึงงงง..ทุกคน


---คิดถึงหลายๆคนที่ไม่ได้เจอ
เหนื่อยมากกกก ขี้เกียจสุดๆ งานเยอะ
เฮ่ออออ...
ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า


edit**
หายไวๆนะไมค์.. ทุกคนเป็นกำลังใจให้อยู่แล้ว
รีบกลับบ้านๆ.. เตียงนอนคงคิดถึงไมค์แย่
สู้ๆ

เบื่อ..เหนื่อย..มากแล้วววว งานจะเยอะไปไหน จะยากไปไหน.. ขอเวลาพักบ้างได้ไม๊..
เพิ่องรู้ตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ว่า ไม่อยากเรียนสายนี้.. ชอบนะอังกฤษ แต่ไม่ชอบขนาดนี้
แบบที่ว่าต้องมาเจาะลึก.. คอมม่าตรงไหนหมายความว่าไง เครื่องหมายตกใจ ต้องอยู่ด้านในหรือนอก
จะเขียนแบบนี้ต้องมีหลักเกณฑ์ยังไง... และอีกมากมายยย.. ปวดหัว.. เวลาเริ่มทำการบ้านแต่ละครั้ง
ก็ท้อ ท้อมากมาย ไม่อยากทำ ...

เฮ่อออ... ตอนนี้อยู่ม. เดี๋ยวต้องไปเรียนต่อ เรียนเสร็จกลับบ้าน ถึงบ้านก็คงเป็นเหมือนทุกศุกร์ ที่ต้อง
นั่งหน้าคอมตั้งแต่ หกโมงเย็นยันตี2-3 ต้องทำเจอแนลส่งเช้าวันเสาร์ ห้ามขาด ห้ามสาย .. งานนี้ 2คะแนน
ทำดีที่สุด ได้ไม่เกิน 2 ทำแย่ที่สุด ได้ไม่ต่ำกว่า1 .. ช่วยบอกหน่อยว่า ควรจะทุ่มเทเวลา- สุขภาพไม๊
เฮ่ออออ.... ไปเรียนแระนะ มาบ่นเฉยๆ เหนื่อยเกินนนน


ปล. คิดถึงไมค์ รักมากมาย
รักกกกก....คนอะไร น่าร๊ากที่ซู๊ดดด


ไม่ดีไม่แย่** ก็เป็นคนแบบนี้

สุดๆ.. วันนี้ นั่งมอไซด์จาก ลาดพร้าว 101 ถึงม.กรุงเทพ รังสิต อืมหื้มมมม เต็มที่กะชีวิตแล้วล่ะ... สาเหตุก็มาจาก ไปดูอัดรายการเมืองสำราญ แล้วมีสอบต่อ ก็รีบบ กลัวไม่ทันนน

ตั้งใจตื่นเช้า จะให้ทันก่อนเค้ามาถึง เพราะต้องรีบไปสอบ แต่ก็ยังไม่ทันอยู่ดี เศร้า.. แถวนั้นน่ากลัวง๊า ไปกี่ทีๆ ก็ยังน่ากลัวเหมือนเดิม ยืนรอพี่ทิพ ครึ่งชม.กว่า แล้วก็เดินไปสตู.. รอนานๆๆๆ เค้าก็ให้เข้าไปดูเนส แฟนคลับเนสน่ารักมากๆ..ดูรักกันดีๆ.. สักพัก..กอล์ฟไมค์ก็ออกมาซ้อม วันนี้ น่าร๊ากมาก มากๆ ตอนซ้อมก็ได้ยินกอล์ฟบ่นๆว่าหนาว ทำแก้มอูมๆด้วย น่ารักดี มีพูดอีกว่า เป็นเพลงที่สั้นที่สุด (มันสั้นจริงๆนะ หายใจเฮือกเดียวก็จบแล้ว..จะเว่อไปไหนเปีย 55) ซ้อมเสร็จก็มาถ่ายจริง ตอนแรกก็กลัวๆว่าเสียงกรี๊ดจะไม่ดัง เพราะเเฟนคลับน้อยมากกก.. แต่เอาเข้าจริงก็เยี่ยมไปเลยล่ะ ดังใช้ได้.. อัดช่วงเพลงเสร็จก็ไปสัมภาษณ์ของเวคคลับมั้ง.. รออีกนานๆ กอล์ฟก็ออกมา.. กรี๊ด(ในใจ)เลยค่ะ กอล์ฟน่ารักมาก ใส่ชุดตีกลองยาว น่ารักสุดๆ เดินออกมาแบบเขินๆอายๆ(เขินแบบไม่ไหวแล้ว) แล้วเปีย ปกติ เเทบไม่เคยเรียก-คุยกะกอล์ฟไง แต่วันนี้ขอเลย ท่าทางของกอล์ฟน่ารักจนทนไม่ไหวจิงๆ ก็เรียก กอล์ฟๆๆ กะพี่ทิพ.. กอล์ฟก็ไม่ยอมหัน 55 ก้มหน้ามุดๆๆ ยิ้มใหญ่เลยย น่าร๊ากสุดๆ อยากให้ทุกคนเห็นมากๆ ถ้าใครที่ชอบกอล์ฟ อาจตายไปตรงนั้นเลย... ในเมื่อเรียกแล้วไม่หัน ก็เลยพูดไปว่า -์ฟก็แกว่งแขนพี่แจงเลยคร๊าฟฟ (กลัวแขนพี่แจงหลุดมาก) กอล์ฟเป็นคนที่เขินได้น่าร๊ากกมาก แล้วบวกกับชุดตอนนั้นนะ ใช่เลยยย ชอบกอล์ฟใส่ชุดนี้มั่กๆ

จากนั้นกอล์ฟก็ไปเวที และยังคงเขินอยู่.. ก็รอๆไมค์ ไมค์แต่งออกมาแล้วไม่เหมือนกอล์ฟ ดูปกติ (กอล์ฟดูน่าร๊าก+เข้ากะชุดมาก น่ารักจริงๆ) ไมค์ไม่มีท่าทางเขินแบบกอล์ฟเลย เดินมาด้วยท่าทางปกติ.. ก็พูด.. -ไมค์น่ารักอ่า- ไมค์ก็ยิ้มรับ น่าร๊ากๆ แต่อยากเห็นไมค์ทำท่าทางเหมือนกอล์ฟมากกว่า ถ้าทำนะ พี่ทิพคงต้องหามเปียส่งโรงบาลล่ะ.. ไปบนเวที เค้าก็เล่นๆกลองกัน ไมค์ทำแก้มอูมๆ ส่วนกอล์ฟ หลายท่ามากมาย น่ารักทุกช็อต วันนี้กอล์ฟน่ารักจริงๆ ก็เล่นๆกันไป แต่ไมค์ออกแนวไม่เล่นเท่าไหร่

จนเปียพูด พี่ทิพ ไมค์เป็นอะไรรึเปล่าไม่รู้.. พี่ทิพด้วยความที่สนใจไมค์ม๊ากมาก มองไมค์ตลอดดเร๊ยยยย เลยตอบกลับมาว่า -ก็ปกตินะ เค้าก็เป็นของเค้าแบบนี้ --- ซักพัก --- พี่ทิพ.. ดูสิ ไมค์เป็นนะ .. พี่ทิพก็สนใจไมค์อีกแว้ว ตอบมา- ไม่นะ ไม่เห็นเป็น --- จนไมค์เอามือถูๆๆกัน แล้วเป่าลมๆ--- ก็บอกพี่ทิพอีกรอบ พี่ทิพพ..ไมค์หนาวหรอ ไมค์ บลาๆ.. พี่ทิพถึงเริมรู้สึก แต่ก็ยังมิวายสนใจกอล์ฟต่อ--- แล้วไมค์ก็เอาผ้ามาคลุมตัว นั่งขดแล้วก้มหน้า-- คราวนี้แหละ เปียแบบ เฮ้ย..เลย คงหนาวมากมายย.. พี่ทิพถึงเริ่ม เออเปีย ไมค์คงไม่สบาย-หนาว..แล้วก็หันกลับไปที่กอล์ฟต่อ ส่วนเปียก็ยืนดูคนที่ก้มหน้านั่นแหล..

พอมีโอกาสก็เรียกไมค์ แล้วพูด สู้ๆนะ พร้อมชู 2 นิ้วไป ไมค์ก็ยิ้มหวานๆกลับมา.. แล้วซักแป๊ป ก็ฟุบหน้าลงไปที่เข่าอีก ..
แล้วก็ตอนที่ไปดูมอนิเตอร์ หันไปรอบนึง เปียอึ้ง ไมค์นั่งกึ่งนอน หน้าซีดมาก ก็ยืนอยู่ซักแป๊ป.. แค่จะลากอล์ฟ แต่แล้วก็ โบกมือบ๊ายบายให้เค้าไปโดยที่เค้าไม่ได้มองแล้วเดินออกไปเลย ต้องรีบแล้ว ไม่ทันแล้วล่ะ เสียดายคิวอื่นๆที่เหลือด้วย แต่ละอย่าง น่าดูทั้งนั้นเลย

เมื่อวันก่อนเจอพี่แอนดี้ตอนไปรับกอล์ฟไมค์ แต่พี่ดี้รีบเกิ๊นนนน.. เลยไม่ได้คุยไรเลย พูดไปแล้วก็คิดถึง คิดถึงเกือบ5 คนเลย พี่เต้ก็มีละครอยู่ พี่เต๋าคงมีงานแระ พี่โอ๊คก็คงยุ่งๆ อืม.. ซักวันคงได้เจอกันน๊าพี่ๆ คิดถึงงงง..ทุกคน


---คิดถึงหลายๆคนที่ไม่ได้เจอ
เหนื่อยมากกกก ขี้เกียจสุดๆ งานเยอะ
เฮ่ออออ...
ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า


edit**
หายไวๆนะไมค์.. ทุกคนเป็นกำลังใจให้อยู่แล้ว
รีบกลับบ้านๆ.. เตียงนอนคงคิดถึงไมค์แย่
สู้ๆ

เมื่อวานไปตะลอนทัวร์มา.. ไปพารากอน จะไปเอาบัตร แต่เค้าดันไม่ให้.. หึหึ ไม่ให้ก็ไม่เอาก็ได้.. เดินเตร่.. เสร็จแล้วก็ไปตึก จะเอาบัตรบอดี้ให้พี่ แต่นัดกะพี่ก้อยไว้ตั้งเย็นแหนะ รอพี่ก้อยเลิกงาน เลยไปถามๆก่อน ปรากด กอล์ฟไมค์ออกไปแล้ว.. ก็พยายามลุ้นให้เข้าอีกรอบ รอๆไป รอ 3 คนเลย พอเย็นๆก็มายืนตรงลิฟต์ล็อบบี้ กลัวว่าเค้าจะเข้าจากด้านหลัง ยืนรอเนิ่นนาน.. แล้วก็ไปคุยๆๆก่าพี่คนนึง ไม่นานนะ.. กลับมาที่เดิม พี่ยามบอกว่า เค้าขึ้นไปแล้ว.. ขึ้นไปตอนที่เปียไปยืนคุย.. เอ่อ...คือเปียอึ้งเลย เปียยืนอยู่นานมาก จ้องแบบไม่คลาดสายตา แต่แค่เวลาเพียงเเวปเดียว..ก็คลาดซะงั้น เสียใจค่ะๆๆ ก็ขึ้นไปกะพี่ กะพี่ก้อย ไปเอาบัตร แล้วก็ยืนคุยๆก่าพี่ๆ เส็ดแล้วก็ไปตามหาต่อไป.. คือ เส้ามากกกกับเมื่อกี้ เลยจะเจอ ขอเจอหน่อยนะ ไม่งั้น กลับบ้านนอนร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่ (ฮ่าๆ เปียเว่ออีกแร้วค่ะ) และแล้วก็เจอ.. น่ารักมากกกกก.. ไม่ได้มีไรมาก แต่ๆ ความคิดเปียก็คิดว่าน่ารักไง.. ไมค์น่ารักกก กอล์ฟน่ารักมากกกจนเปียแอบรู้สึกผิดเลย T_T .. ก็เจอไม่กี่วิ แต่ก็เป็นไม่กี่วิที่ประทับใจมากกก.. พอลงมาก็เลือกที่จะกลับเลย อยากกลับบ้านพร้อมความรู้สึกดีๆมากกว่า(อีกอย่าง..ดึกแล้วด้วยๆ) กลัวว่าถ้าเจออีกรอบความรู้สึกเดิมจะหดหาย... แต่ก็เห็นพี่ๆบอกว่าหลังจากนั้นเค้าก็โอเคกัน (รึเปล่าหว่า?? แหะๆ)

พรุ่งนี้ส่งงาน.. ยังไม่เสร็จเลย

งืม...ยิ้มมม

ดีบ้างนอยบ้างธรรมดาของชีวิต เนอะๆ

ขอให้ทุกคนเจอแต่ตอนดีๆนะ จะได้ไม่รู้สึกเหนื่อยกันไปมากกว่านี้

รัก รัก ทุกคนเลยยยย..

มีอะไรอีกมากมาย แต่ตอนนี้ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า

บุยบุยคร่า

เบื่อ..เหนื่อย..มากแล้วววว งานจะเยอะไปไหน จะยากไปไหน.. ขอเวลาพักบ้างได้ไม๊..
เพิ่องรู้ตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ว่า ไม่อยากเรียนสายนี้.. ชอบนะอังกฤษ แต่ไม่ชอบขนาดนี้
แบบที่ว่าต้องมาเจาะลึก.. คอมม่าตรงไหนหมายความว่าไง เครื่องหมายตกใจ ต้องอยู่ด้านในหรือนอก
จะเขียนแบบนี้ต้องมีหลักเกณฑ์ยังไง... และอีกมากมายยย.. ปวดหัว.. เวลาเริ่มทำการบ้านแต่ละครั้ง
ก็ท้อ ท้อมากมาย ไม่อยากทำ ...

เฮ่อออ... ตอนนี้อยู่ม. เดี๋ยวต้องไปเรียนต่อ เรียนเสร็จกลับบ้าน ถึงบ้านก็คงเป็นเหมือนทุกศุกร์ ที่ต้อง
นั่งหน้าคอมตั้งแต่ หกโมงเย็นยันตี2-3 ต้องทำเจอแนลส่งเช้าวันเสาร์ ห้ามขาด ห้ามสาย .. งานนี้ 2คะแนน
ทำดีที่สุด ได้ไม่เกิน 2 ทำแย่ที่สุด ได้ไม่ต่ำกว่า1 .. ช่วยบอกหน่อยว่า ควรจะทุ่มเทเวลา- สุขภาพไม๊
เฮ่ออออ.... ไปเรียนแระนะ มาบ่นเฉยๆ เหนื่อยเกินนนน


ปล. คิดถึงไมค์ รักมากมาย
รักกกกก....คนอะไร น่าร๊ากที่ซู๊ดดด


ไม่ดีไม่แย่** ก็เป็นคนแบบนี้

สุดๆ.. วันนี้ นั่งมอไซด์จาก ลาดพร้าว 101 ถึงม.กรุงเทพ รังสิต อืมหื้มมมม เต็มที่กะชีวิตแล้วล่ะ... สาเหตุก็มาจาก ไปดูอัดรายการเมืองสำราญ แล้วมีสอบต่อ ก็รีบบ กลัวไม่ทันนน

ตั้งใจตื่นเช้า จะให้ทันก่อนเค้ามาถึง เพราะต้องรีบไปสอบ แต่ก็ยังไม่ทันอยู่ดี เศร้า.. แถวนั้นน่ากลัวง๊า ไปกี่ทีๆ ก็ยังน่ากลัวเหมือนเดิม ยืนรอพี่ทิพ ครึ่งชม.กว่า แล้วก็เดินไปสตู.. รอนานๆๆๆ เค้าก็ให้เข้าไปดูเนส แฟนคลับเนสน่ารักมากๆ..ดูรักกันดีๆ.. สักพัก..กอล์ฟไมค์ก็ออกมาซ้อม วันนี้ น่าร๊ากมาก มากๆ ตอนซ้อมก็ได้ยินกอล์ฟบ่นๆว่าหนาว ทำแก้มอูมๆด้วย น่ารักดี มีพูดอีกว่า เป็นเพลงที่สั้นที่สุด (มันสั้นจริงๆนะ หายใจเฮือกเดียวก็จบแล้ว..จะเว่อไปไหนเปีย 55) ซ้อมเสร็จก็มาถ่ายจริง ตอนแรกก็กลัวๆว่าเสียงกรี๊ดจะไม่ดัง เพราะเเฟนคลับน้อยมากกก.. แต่เอาเข้าจริงก็เยี่ยมไปเลยล่ะ ดังใช้ได้.. อัดช่วงเพลงเสร็จก็ไปสัมภาษณ์ของเวคคลับมั้ง.. รออีกนานๆ กอล์ฟก็ออกมา.. กรี๊ด(ในใจ)เลยค่ะ กอล์ฟน่ารักมาก ใส่ชุดตีกลองยาว น่ารักสุดๆ เดินออกมาแบบเขินๆอายๆ(เขินแบบไม่ไหวแล้ว) แล้วเปีย ปกติ เเทบไม่เคยเรียก-คุยกะกอล์ฟไง แต่วันนี้ขอเลย ท่าทางของกอล์ฟน่ารักจนทนไม่ไหวจิงๆ ก็เรียก กอล์ฟๆๆ กะพี่ทิพ.. กอล์ฟก็ไม่ยอมหัน 55 ก้มหน้ามุดๆๆ ยิ้มใหญ่เลยย น่าร๊ากสุดๆ อยากให้ทุกคนเห็นมากๆ ถ้าใครที่ชอบกอล์ฟ อาจตายไปตรงนั้นเลย... ในเมื่อเรียกแล้วไม่หัน ก็เลยพูดไปว่า -์ฟก็แกว่งแขนพี่แจงเลยคร๊าฟฟ (กลัวแขนพี่แจงหลุดมาก) กอล์ฟเป็นคนที่เขินได้น่าร๊ากกมาก แล้วบวกกับชุดตอนนั้นนะ ใช่เลยยย ชอบกอล์ฟใส่ชุดนี้มั่กๆ

จากนั้นกอล์ฟก็ไปเวที และยังคงเขินอยู่.. ก็รอๆไมค์ ไมค์แต่งออกมาแล้วไม่เหมือนกอล์ฟ ดูปกติ (กอล์ฟดูน่าร๊าก+เข้ากะชุดมาก น่ารักจริงๆ) ไมค์ไม่มีท่าทางเขินแบบกอล์ฟเลย เดินมาด้วยท่าทางปกติ.. ก็พูด.. -ไมค์น่ารักอ่า- ไมค์ก็ยิ้มรับ น่าร๊ากๆ แต่อยากเห็นไมค์ทำท่าทางเหมือนกอล์ฟมากกว่า ถ้าทำนะ พี่ทิพคงต้องหามเปียส่งโรงบาลล่ะ.. ไปบนเวที เค้าก็เล่นๆกลองกัน ไมค์ทำแก้มอูมๆ ส่วนกอล์ฟ หลายท่ามากมาย น่ารักทุกช็อต วันนี้กอล์ฟน่ารักจริงๆ ก็เล่นๆกันไป แต่ไมค์ออกแนวไม่เล่นเท่าไหร่

จนเปียพูด พี่ทิพ ไมค์เป็นอะไรรึเปล่าไม่รู้.. พี่ทิพด้วยความที่สนใจไมค์ม๊ากมาก มองไมค์ตลอดดเร๊ยยยย เลยตอบกลับมาว่า -ก็ปกตินะ เค้าก็เป็นของเค้าแบบนี้ --- ซักพัก --- พี่ทิพ.. ดูสิ ไมค์เป็นนะ .. พี่ทิพก็สนใจไมค์อีกแว้ว ตอบมา- ไม่นะ ไม่เห็นเป็น --- จนไมค์เอามือถูๆๆกัน แล้วเป่าลมๆ--- ก็บอกพี่ทิพอีกรอบ พี่ทิพพ..ไมค์หนาวหรอ ไมค์ บลาๆ.. พี่ทิพถึงเริมรู้สึก แต่ก็ยังมิวายสนใจกอล์ฟต่อ--- แล้วไมค์ก็เอาผ้ามาคลุมตัว นั่งขดแล้วก้มหน้า-- คราวนี้แหละ เปียแบบ เฮ้ย..เลย คงหนาวมากมายย.. พี่ทิพถึงเริ่ม เออเปีย ไมค์คงไม่สบาย-หนาว..แล้วก็หันกลับไปที่กอล์ฟต่อ ส่วนเปียก็ยืนดูคนที่ก้มหน้านั่นแหล..

พอมีโอกาสก็เรียกไมค์ แล้วพูด สู้ๆนะ พร้อมชู 2 นิ้วไป ไมค์ก็ยิ้มหวานๆกลับมา.. แล้วซักแป๊ป ก็ฟุบหน้าลงไปที่เข่าอีก ..
แล้วก็ตอนที่ไปดูมอนิเตอร์ หันไปรอบนึง เปียอึ้ง ไมค์นั่งกึ่งนอน หน้าซีดมาก ก็ยืนอยู่ซักแป๊ป.. แค่จะลากอล์ฟ แต่แล้วก็ โบกมือบ๊ายบายให้เค้าไปโดยที่เค้าไม่ได้มองแล้วเดินออกไปเลย ต้องรีบแล้ว ไม่ทันแล้วล่ะ เสียดายคิวอื่นๆที่เหลือด้วย แต่ละอย่าง น่าดูทั้งนั้นเลย

เมื่อวันก่อนเจอพี่แอนดี้ตอนไปรับกอล์ฟไมค์ แต่พี่ดี้รีบเกิ๊นนนน.. เลยไม่ได้คุยไรเลย พูดไปแล้วก็คิดถึง คิดถึงเกือบ5 คนเลย พี่เต้ก็มีละครอยู่ พี่เต๋าคงมีงานแระ พี่โอ๊คก็คงยุ่งๆ อืม.. ซักวันคงได้เจอกันน๊าพี่ๆ คิดถึงงงง..ทุกคน


---คิดถึงหลายๆคนที่ไม่ได้เจอ
เหนื่อยมากกกก ขี้เกียจสุดๆ งานเยอะ
เฮ่ออออ...
ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า


edit**
หายไวๆนะไมค์.. ทุกคนเป็นกำลังใจให้อยู่แล้ว
รีบกลับบ้านๆ.. เตียงนอนคงคิดถึงไมค์แย่
สู้ๆ

เมื่อวานไปตะลอนทัวร์มา.. ไปพารากอน จะไปเอาบัตร แต่เค้าดันไม่ให้.. หึหึ ไม่ให้ก็ไม่เอาก็ได้.. เดินเตร่.. เสร็จแล้วก็ไปตึก จะเอาบัตรบอดี้ให้พี่ แต่นัดกะพี่ก้อยไว้ตั้งเย็นแหนะ รอพี่ก้อยเลิกงาน เลยไปถามๆก่อน ปรากด กอล์ฟไมค์ออกไปแล้ว.. ก็พยายามลุ้นให้เข้าอีกรอบ รอๆไป รอ 3 คนเลย พอเย็นๆก็มายืนตรงลิฟต์ล็อบบี้ กลัวว่าเค้าจะเข้าจากด้านหลัง ยืนรอเนิ่นนาน.. แล้วก็ไปคุยๆๆก่าพี่คนนึง ไม่นานนะ.. กลับมาที่เดิม พี่ยามบอกว่า เค้าขึ้นไปแล้ว.. ขึ้นไปตอนที่เปียไปยืนคุย.. เอ่อ...คือเปียอึ้งเลย เปียยืนอยู่นานมาก จ้องแบบไม่คลาดสายตา แต่แค่เวลาเพียงเเวปเดียว..ก็คลาดซะงั้น เสียใจค่ะๆๆ ก็ขึ้นไปกะพี่ กะพี่ก้อย ไปเอาบัตร แล้วก็ยืนคุยๆก่าพี่ๆ เส็ดแล้วก็ไปตามหาต่อไป.. คือ เส้ามากกกกับเมื่อกี้ เลยจะเจอ ขอเจอหน่อยนะ ไม่งั้น กลับบ้านนอนร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่ (ฮ่าๆ เปียเว่ออีกแร้วค่ะ) และแล้วก็เจอ.. น่ารักมากกกกก.. ไม่ได้มีไรมาก แต่ๆ ความคิดเปียก็คิดว่าน่ารักไง.. ไมค์น่ารักกก กอล์ฟน่ารักมากกกจนเปียแอบรู้สึกผิดเลย T_T .. ก็เจอไม่กี่วิ แต่ก็เป็นไม่กี่วิที่ประทับใจมากกก.. พอลงมาก็เลือกที่จะกลับเลย อยากกลับบ้านพร้อมความรู้สึกดีๆมากกว่า(อีกอย่าง..ดึกแล้วด้วยๆ) กลัวว่าถ้าเจออีกรอบความรู้สึกเดิมจะหดหาย... แต่ก็เห็นพี่ๆบอกว่าหลังจากนั้นเค้าก็โอเคกัน (รึเปล่าหว่า?? แหะๆ)

พรุ่งนี้ส่งงาน.. ยังไม่เสร็จเลย

งืม...ยิ้มมม

ดีบ้างนอยบ้างธรรมดาของชีวิต เนอะๆ

ขอให้ทุกคนเจอแต่ตอนดีๆนะ จะได้ไม่รู้สึกเหนื่อยกันไปมากกว่านี้

รัก รัก ทุกคนเลยยยย..

มีอะไรอีกมากมาย แต่ตอนนี้ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า

บุยบุยคร่า

ไดวันนี้มีแต่น้ำ.. ขี้เกียจก็ไม่ต้องอ่าน.. ไม่อยากอ่านก็ปิดไป
เพราะมันน้ำทั้งนั้น เนื้อหามีไม่ถึง 10 บรรทัด..อุกอิกกก

T_T งานเยอะอีกแล้ว... นอนเช้าตื่นเช้า ติดกันหลายวันเลยทีเดียว.. หน้าเป็นศพกันทั้งกลุ่มเลย.. แต่พอมีเวลาไดพักก็ไม่ยอมพักกันอีก..น่านนนน.. วันเสาร์เรียนเสร็จก็ไปเดินสยามก่ามายด์เฟรนด์.. ไปถึงก็เจอน้องๆพอดี น้องบอก ไปป๊าว ซาวด์เช็คบ่าย3 อารมตอนนั้นคือ..ลังเล.. เพราะตอนแรกกะว่ามาเดินกะเพื่อนพอ คงไม่ไปงาน ไม่อยากกลับถึงบ้านมืด.. ตอนว่าๆ ก็ลังเลต่อไป แต่พอใกล้ๆบ่าย3 ก็ไปล่ะ.. พอเห็นกอล์ฟไมค์ขึ้น ก็อยากจะกรี๊ดดดกะชุดกอล์ฟ.. ชอบค่ะ ชอบสีชมพู... (เปียชอบนะ).. ส่วนไมค์ก็น่าร๊ากก.. มีเล่นๆกะแดนซ์เซอร์ด้วย.. พอจบก็ไปเดินเล่นต่อ.. ขาลากเลย.. ไปตู้ปลาด้วย ไปส่องๆคนบางคน แต่ส่องยังไม่ทันจะชัด.. เต้นโทมาบอก เค้าขึ้นแล้ว กำลังร้องอยู่.. เปียก็ ไม่ซงไม่ส่องมานแล้ว วิ่งตับแลบเลยเลยทีเดียว..

ไปถึงก็ร้องไปครึ่งเพลงแล้ว แต่ก็โอ.. เท๊เท่ น่ารักที่สุด.. เพลงหลังๆ ไมค์เสยผมล่ะ.. กรี๊ดดด.. ผ่องมากค่ะ แล้วก็มีอะไรที่ทำให้ประทับใจเล็กๆล่ะ.. แล้วหลังจากร้องเพลง-รับรางวัลเสร็จ จากลิงก็กลายร่างเป็นนินจา ฮ่าๆ.. กลับบ้านมาก็เล่นเน็ต และนอนตายเลย.. ตื่นมาอีกที สิบโมงครึ่งด้วยเสียงตามสายของพี่ก้อย.. แล้วก็รำลึกได้ว่ามีงานดัชชี่.. แต่ไม่รู้อะไร ยังไงเลย มึนๆต่อไป.. กว่าจะได้ออกจากบ้านก็บ่ายโมงแล้ว.. ซักพักกกใหญ่ๆ พี่ทิพโทมาบอก ลิงเข้าไปแล้ว.. เปียก็ยังคงนั่งอยู่บนรถ เรื่อยๆ ขับช้ามากก แอร์ก็ร้อน แถมบนรถยังมีกลิ่นอ้วกอ่อนๆอีก เปียจะตายยย.. พอไปถึงก็นะ..เดินมั่วๆ สุ่มๆ กว่าจะเจอ.. ตอนขึ้นลิฟต์ ขึ้นพร้อมดัชชี่คนนึง ชื่อไรไม่รุ รุแต่น่ารักดี555 ขึ้นไปถึงก็เจอพี่ทิพและคนอื่นๆ

โม้ๆเม้าๆอยู่แป๊ปนึง.. ก็เห็นไมค์เดินผ่านไป(ผ่านแบบ100เมตร) เห็นกอล์ฟด้วยล่ะ แต่กอล์ฟเห็นไม่ถึงเสี้ยววิเนก็ทยอยๆเข้างานกันแล้ว แต่เปียกะพี่ทิพยังคงอยู่ที่เดิม.. คือออ แบบว่า พี่ทิพมีบัตรโซน F ไง.. ถึงจะเข้าหลังสุด ก็คงไม่ต่าง แล้วก็ยังไม่แน่ใจว่า จะอยู่ดูงานได้ไม๊.. กลัวเย็น กอล์ฟไมค์ก็คิวสุดท้ายด้วย.. ก็รอไปเรื่อยๆ พี่ก้อยก่าเฟินก็เข้างาน เปียกะพี่ทิพก็ยังคงอยู่.. เห็นไมค์เดินผ่านอีกรอบ แบบแต่งตัวแล้ว โฮกกก.. น่าร๊ากก ซักพักใหญ่ๆอีก ก็เดินกันออกมาหมดเลย เปียก็ออกแนวตกใจ พูด "ไมค์" พี่ทิพก็ "กอล์ฟ" แต่ด้วยความที่ไกล๊ไกล.. แล้วระยะทาง เดิน 2 วิจะลับสายตา แล้วไมค์เดินคนแรก.. แค่เปียอ้าปาก เสียงยังไม่ทันจะออกมา ไมค์ก็ลับตาไปแล้ว แต่กอล์ฟเดินหลังไมค์ แล้วได้ยินก็หันมายิ้ม บ๊ายบายๆๆ น่าร๊ากก พี่ทิพละลายไปเลย.. เท่านั้นไม่พอ.. ยังเรียกไมค์ให้ด้วย " ไมค์ ไมค์ ไมค์" แต่ได้ข่าว..ไมค์เดินไปจะถึงเวทีแระ(อันนี้ก็เว่อป๊ายยย)

เห็นว่าไหนๆก็เย็นแล้ว.. กลับไม่ทันแล้ว ก็เลยไปในงานซะเลย.. หาที่ทาง.. ไม่ใช่ที่ด้านหน้านะ(ก็เล่นเข้ามาป่านนั้น มันคงจะเหลือให้หรอก).. ก็นั่งหลังเลยค่ะ หลังสุดเร๊ย ดูประกวดไป.. เค้าเก่งกันจริงๆ ดูเรื่อยๆ พี่ทิพเริ่มหาลู่ทางใหม่ ปามานว่า อยากชูป้าย แล้วป้ายเล๊กเล็ก ถ้าอยู่หลัง.. คงไม่เห็นเป็นอักษรชัวร์ ก็ไปนั่งๆที่ใหม่.. ใกล้กว่าเดิม 6 7 แถว โทเรียกพี่ก้อย พี่ก้อยก็ไม่มา.. พอพิธีกรพูดเกริ่นๆเข้า.. แล้วเหมือนทางเป็นใจมากมาย โล่งตลอด ก็เลยทำให้สามาดไปอยู่ตรงเวทีได้.. ตกใจตัวเองอยู่.. เสียงกรี๊ดกอล์ฟไมค์ดังมากๆ.. เยี่ยม.. แต่เปียไม่ได้กรี๊ด ยืนมองเฉยๆ แล้วก็ร้องเพลงตามนิดๆ เพราะ เจ็บคอ.. เป็นไรไม่รู้ หลายวันแระ

กอล์ฟไมค์ก็ทำได้ดีอีกเช่นเคย.. เก่งกันมากๆเลย หน้าตาดี ความสามารถพร้อม เยี่ยมค่ะ.. แล้วมีตอนเพลงช้า ที่กอล์ฟไมค์เดินลงบันไดคนละฝั่ง.. แฟนๆก็ยื่นมือๆๆ กันมากมาย เปียตอนแรกก็ยืนมองเฉย.. เพราะคิดว่า เค้าคงไม่จับเห็นนิ่งซ๊า.. แต่ๆ คิดนิด คงไม่เสียยหายใช่ม๊า.. ก็เลย ยื่นบ้าง แล้วก็ โฮกกกกกกก... เล่นเอาอึ้งค่ะ มากมายๆ ร๊ากกกกไมค์...รักสุดๆ.. จากนั้นกอล์ฟไมค์ก็ร้องเพลงต่อ และรำลา.. ก็เลยไปยืนที่เดิม แล้ว คนอื่นๆก็มายืนเช่นกัน.. พอกอล์ฟไมค์ออกมา แล้วคนก็เบียดๆเข้ามาง๊ายย ก็เลยเดินออกก่าพี่ทิพ เดินออกแนวเร็วๆกึ่งวิ่ง ทีนี้ คนอื่นก็วิ่งตามมากันเลยทีเดียว ออกแนวงงๆค่ะ 555 ซักพักก็เห็นไมค์แบบไกลๆอีกรอบ แล้วก็เจอตอนกลับ.. ทั้งๆที่อยู่ไม่ไกลมากตอนที่เค้าออกมา..
แต่ตอนกลางๆ-ท้ายๆ ก็ไปอยู่ห่างไกลมากมายเลยทีเดียว พี่ทิพบอกว่า กอฟหันมาด้วยตอนเรียก แต่..สงสัย ตอนนั้นคงออกนอกวงโคจรไปแล้ว.. เห็นแค่ตอนเดินออกมา แล้วก็ ตอนที่ไมค์ก้มๆๆหน้า แล้วจากนั้น ก็ไม่เห็นไรอีกแล้วอ่า ฝูงชนมหาศาล..

ดิเอ็น ... เดินกลับสยาม ไปเข้าห้องน้ามกัน ได้ข่าว.. ปวดตั้งแต่บ่ายต้นๆ จนตอนนั้น เกือบทุ่ม เหอๆๆๆ.. เข้าเส็ดก็แยกย้ายค่ะ..

---- ยาวเว่อ ได้ทุกครั้งที่อัพ ----

Ps.
-ขอบคุณพี่ทิพสำหรับบัตร และก็ที่ร่วมชะตากรรมกันวันนี้มากมายนะค๊า
-ไม่ว่า บังเอิญ หรือตั้งใจ แต่มันก็ทำให้คนๆนึงๆได้ยิ้มกลับบ้านล่ะ
-คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆ
-งานเยอะ.. อยากร้องไห้
-วันหลังไปกันนะเจี๊ยบ
-อ้อหายไปเร๊ยยย..
-คิดถึงชีวิตที่เกาหลี..ไม่ต้องคิดมาก เครียด บลาๆๆ เนอะๆพี่ก้อย
- รัก

เบื่อ..เหนื่อย..มากแล้วววว งานจะเยอะไปไหน จะยากไปไหน.. ขอเวลาพักบ้างได้ไม๊..
เพิ่องรู้ตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ว่า ไม่อยากเรียนสายนี้.. ชอบนะอังกฤษ แต่ไม่ชอบขนาดนี้
แบบที่ว่าต้องมาเจาะลึก.. คอมม่าตรงไหนหมายความว่าไง เครื่องหมายตกใจ ต้องอยู่ด้านในหรือนอก
จะเขียนแบบนี้ต้องมีหลักเกณฑ์ยังไง... และอีกมากมายยย.. ปวดหัว.. เวลาเริ่มทำการบ้านแต่ละครั้ง
ก็ท้อ ท้อมากมาย ไม่อยากทำ ...

เฮ่อออ... ตอนนี้อยู่ม. เดี๋ยวต้องไปเรียนต่อ เรียนเสร็จกลับบ้าน ถึงบ้านก็คงเป็นเหมือนทุกศุกร์ ที่ต้อง
นั่งหน้าคอมตั้งแต่ หกโมงเย็นยันตี2-3 ต้องทำเจอแนลส่งเช้าวันเสาร์ ห้ามขาด ห้ามสาย .. งานนี้ 2คะแนน
ทำดีที่สุด ได้ไม่เกิน 2 ทำแย่ที่สุด ได้ไม่ต่ำกว่า1 .. ช่วยบอกหน่อยว่า ควรจะทุ่มเทเวลา- สุขภาพไม๊
เฮ่ออออ.... ไปเรียนแระนะ มาบ่นเฉยๆ เหนื่อยเกินนนน


ปล. คิดถึงไมค์ รักมากมาย
รักกกกก....คนอะไร น่าร๊ากที่ซู๊ดดด


ไม่ดีไม่แย่** ก็เป็นคนแบบนี้

สุดๆ.. วันนี้ นั่งมอไซด์จาก ลาดพร้าว 101 ถึงม.กรุงเทพ รังสิต อืมหื้มมมม เต็มที่กะชีวิตแล้วล่ะ... สาเหตุก็มาจาก ไปดูอัดรายการเมืองสำราญ แล้วมีสอบต่อ ก็รีบบ กลัวไม่ทันนน

ตั้งใจตื่นเช้า จะให้ทันก่อนเค้ามาถึง เพราะต้องรีบไปสอบ แต่ก็ยังไม่ทันอยู่ดี เศร้า.. แถวนั้นน่ากลัวง๊า ไปกี่ทีๆ ก็ยังน่ากลัวเหมือนเดิม ยืนรอพี่ทิพ ครึ่งชม.กว่า แล้วก็เดินไปสตู.. รอนานๆๆๆ เค้าก็ให้เข้าไปดูเนส แฟนคลับเนสน่ารักมากๆ..ดูรักกันดีๆ.. สักพัก..กอล์ฟไมค์ก็ออกมาซ้อม วันนี้ น่าร๊ากมาก มากๆ ตอนซ้อมก็ได้ยินกอล์ฟบ่นๆว่าหนาว ทำแก้มอูมๆด้วย น่ารักดี มีพูดอีกว่า เป็นเพลงที่สั้นที่สุด (มันสั้นจริงๆนะ หายใจเฮือกเดียวก็จบแล้ว..จะเว่อไปไหนเปีย 55) ซ้อมเสร็จก็มาถ่ายจริง ตอนแรกก็กลัวๆว่าเสียงกรี๊ดจะไม่ดัง เพราะเเฟนคลับน้อยมากกก.. แต่เอาเข้าจริงก็เยี่ยมไปเลยล่ะ ดังใช้ได้.. อัดช่วงเพลงเสร็จก็ไปสัมภาษณ์ของเวคคลับมั้ง.. รออีกนานๆ กอล์ฟก็ออกมา.. กรี๊ด(ในใจ)เลยค่ะ กอล์ฟน่ารักมาก ใส่ชุดตีกลองยาว น่ารักสุดๆ เดินออกมาแบบเขินๆอายๆ(เขินแบบไม่ไหวแล้ว) แล้วเปีย ปกติ เเทบไม่เคยเรียก-คุยกะกอล์ฟไง แต่วันนี้ขอเลย ท่าทางของกอล์ฟน่ารักจนทนไม่ไหวจิงๆ ก็เรียก กอล์ฟๆๆ กะพี่ทิพ.. กอล์ฟก็ไม่ยอมหัน 55 ก้มหน้ามุดๆๆ ยิ้มใหญ่เลยย น่าร๊ากสุดๆ อยากให้ทุกคนเห็นมากๆ ถ้าใครที่ชอบกอล์ฟ อาจตายไปตรงนั้นเลย... ในเมื่อเรียกแล้วไม่หัน ก็เลยพูดไปว่า -์ฟก็แกว่งแขนพี่แจงเลยคร๊าฟฟ (กลัวแขนพี่แจงหลุดมาก) กอล์ฟเป็นคนที่เขินได้น่าร๊ากกมาก แล้วบวกกับชุดตอนนั้นนะ ใช่เลยยย ชอบกอล์ฟใส่ชุดนี้มั่กๆ

จากนั้นกอล์ฟก็ไปเวที และยังคงเขินอยู่.. ก็รอๆไมค์ ไมค์แต่งออกมาแล้วไม่เหมือนกอล์ฟ ดูปกติ (กอล์ฟดูน่าร๊าก+เข้ากะชุดมาก น่ารักจริงๆ) ไมค์ไม่มีท่าทางเขินแบบกอล์ฟเลย เดินมาด้วยท่าทางปกติ.. ก็พูด.. -ไมค์น่ารักอ่า- ไมค์ก็ยิ้มรับ น่าร๊ากๆ แต่อยากเห็นไมค์ทำท่าทางเหมือนกอล์ฟมากกว่า ถ้าทำนะ พี่ทิพคงต้องหามเปียส่งโรงบาลล่ะ.. ไปบนเวที เค้าก็เล่นๆกลองกัน ไมค์ทำแก้มอูมๆ ส่วนกอล์ฟ หลายท่ามากมาย น่ารักทุกช็อต วันนี้กอล์ฟน่ารักจริงๆ ก็เล่นๆกันไป แต่ไมค์ออกแนวไม่เล่นเท่าไหร่

จนเปียพูด พี่ทิพ ไมค์เป็นอะไรรึเปล่าไม่รู้.. พี่ทิพด้วยความที่สนใจไมค์ม๊ากมาก มองไมค์ตลอดดเร๊ยยยย เลยตอบกลับมาว่า -ก็ปกตินะ เค้าก็เป็นของเค้าแบบนี้ --- ซักพัก --- พี่ทิพ.. ดูสิ ไมค์เป็นนะ .. พี่ทิพก็สนใจไมค์อีกแว้ว ตอบมา- ไม่นะ ไม่เห็นเป็น --- จนไมค์เอามือถูๆๆกัน แล้วเป่าลมๆ--- ก็บอกพี่ทิพอีกรอบ พี่ทิพพ..ไมค์หนาวหรอ ไมค์ บลาๆ.. พี่ทิพถึงเริมรู้สึก แต่ก็ยังมิวายสนใจกอล์ฟต่อ--- แล้วไมค์ก็เอาผ้ามาคลุมตัว นั่งขดแล้วก้มหน้า-- คราวนี้แหละ เปียแบบ เฮ้ย..เลย คงหนาวมากมายย.. พี่ทิพถึงเริ่ม เออเปีย ไมค์คงไม่สบาย-หนาว..แล้วก็หันกลับไปที่กอล์ฟต่อ ส่วนเปียก็ยืนดูคนที่ก้มหน้านั่นแหล..

พอมีโอกาสก็เรียกไมค์ แล้วพูด สู้ๆนะ พร้อมชู 2 นิ้วไป ไมค์ก็ยิ้มหวานๆกลับมา.. แล้วซักแป๊ป ก็ฟุบหน้าลงไปที่เข่าอีก ..
แล้วก็ตอนที่ไปดูมอนิเตอร์ หันไปรอบนึง เปียอึ้ง ไมค์นั่งกึ่งนอน หน้าซีดมาก ก็ยืนอยู่ซักแป๊ป.. แค่จะลากอล์ฟ แต่แล้วก็ โบกมือบ๊ายบายให้เค้าไปโดยที่เค้าไม่ได้มองแล้วเดินออกไปเลย ต้องรีบแล้ว ไม่ทันแล้วล่ะ เสียดายคิวอื่นๆที่เหลือด้วย แต่ละอย่าง น่าดูทั้งนั้นเลย

เมื่อวันก่อนเจอพี่แอนดี้ตอนไปรับกอล์ฟไมค์ แต่พี่ดี้รีบเกิ๊นนนน.. เลยไม่ได้คุยไรเลย พูดไปแล้วก็คิดถึง คิดถึงเกือบ5 คนเลย พี่เต้ก็มีละครอยู่ พี่เต๋าคงมีงานแระ พี่โอ๊คก็คงยุ่งๆ อืม.. ซักวันคงได้เจอกันน๊าพี่ๆ คิดถึงงงง..ทุกคน


---คิดถึงหลายๆคนที่ไม่ได้เจอ
เหนื่อยมากกกก ขี้เกียจสุดๆ งานเยอะ
เฮ่ออออ...
ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า


edit**
หายไวๆนะไมค์.. ทุกคนเป็นกำลังใจให้อยู่แล้ว
รีบกลับบ้านๆ.. เตียงนอนคงคิดถึงไมค์แย่
สู้ๆ

เมื่อวานไปตะลอนทัวร์มา.. ไปพารากอน จะไปเอาบัตร แต่เค้าดันไม่ให้.. หึหึ ไม่ให้ก็ไม่เอาก็ได้.. เดินเตร่.. เสร็จแล้วก็ไปตึก จะเอาบัตรบอดี้ให้พี่ แต่นัดกะพี่ก้อยไว้ตั้งเย็นแหนะ รอพี่ก้อยเลิกงาน เลยไปถามๆก่อน ปรากด กอล์ฟไมค์ออกไปแล้ว.. ก็พยายามลุ้นให้เข้าอีกรอบ รอๆไป รอ 3 คนเลย พอเย็นๆก็มายืนตรงลิฟต์ล็อบบี้ กลัวว่าเค้าจะเข้าจากด้านหลัง ยืนรอเนิ่นนาน.. แล้วก็ไปคุยๆๆก่าพี่คนนึง ไม่นานนะ.. กลับมาที่เดิม พี่ยามบอกว่า เค้าขึ้นไปแล้ว.. ขึ้นไปตอนที่เปียไปยืนคุย.. เอ่อ...คือเปียอึ้งเลย เปียยืนอยู่นานมาก จ้องแบบไม่คลาดสายตา แต่แค่เวลาเพียงเเวปเดียว..ก็คลาดซะงั้น เสียใจค่ะๆๆ ก็ขึ้นไปกะพี่ กะพี่ก้อย ไปเอาบัตร แล้วก็ยืนคุยๆก่าพี่ๆ เส็ดแล้วก็ไปตามหาต่อไป.. คือ เส้ามากกกกับเมื่อกี้ เลยจะเจอ ขอเจอหน่อยนะ ไม่งั้น กลับบ้านนอนร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่ (ฮ่าๆ เปียเว่ออีกแร้วค่ะ) และแล้วก็เจอ.. น่ารักมากกกกก.. ไม่ได้มีไรมาก แต่ๆ ความคิดเปียก็คิดว่าน่ารักไง.. ไมค์น่ารักกก กอล์ฟน่ารักมากกกจนเปียแอบรู้สึกผิดเลย T_T .. ก็เจอไม่กี่วิ แต่ก็เป็นไม่กี่วิที่ประทับใจมากกก.. พอลงมาก็เลือกที่จะกลับเลย อยากกลับบ้านพร้อมความรู้สึกดีๆมากกว่า(อีกอย่าง..ดึกแล้วด้วยๆ) กลัวว่าถ้าเจออีกรอบความรู้สึกเดิมจะหดหาย... แต่ก็เห็นพี่ๆบอกว่าหลังจากนั้นเค้าก็โอเคกัน (รึเปล่าหว่า?? แหะๆ)

พรุ่งนี้ส่งงาน.. ยังไม่เสร็จเลย

งืม...ยิ้มมม

ดีบ้างนอยบ้างธรรมดาของชีวิต เนอะๆ

ขอให้ทุกคนเจอแต่ตอนดีๆนะ จะได้ไม่รู้สึกเหนื่อยกันไปมากกว่านี้

รัก รัก ทุกคนเลยยยย..

มีอะไรอีกมากมาย แต่ตอนนี้ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า

บุยบุยคร่า

ไดวันนี้มีแต่น้ำ.. ขี้เกียจก็ไม่ต้องอ่าน.. ไม่อยากอ่านก็ปิดไป
เพราะมันน้ำทั้งนั้น เนื้อหามีไม่ถึง 10 บรรทัด..อุกอิกกก

T_T งานเยอะอีกแล้ว... นอนเช้าตื่นเช้า ติดกันหลายวันเลยทีเดียว.. หน้าเป็นศพกันทั้งกลุ่มเลย.. แต่พอมีเวลาไดพักก็ไม่ยอมพักกันอีก..น่านนนน.. วันเสาร์เรียนเสร็จก็ไปเดินสยามก่ามายด์เฟรนด์.. ไปถึงก็เจอน้องๆพอดี น้องบอก ไปป๊าว ซาวด์เช็คบ่าย3 อารมตอนนั้นคือ..ลังเล.. เพราะตอนแรกกะว่ามาเดินกะเพื่อนพอ คงไม่ไปงาน ไม่อยากกลับถึงบ้านมืด.. ตอนว่าๆ ก็ลังเลต่อไป แต่พอใกล้ๆบ่าย3 ก็ไปล่ะ.. พอเห็นกอล์ฟไมค์ขึ้น ก็อยากจะกรี๊ดดดกะชุดกอล์ฟ.. ชอบค่ะ ชอบสีชมพู... (เปียชอบนะ).. ส่วนไมค์ก็น่าร๊ากก.. มีเล่นๆกะแดนซ์เซอร์ด้วย.. พอจบก็ไปเดินเล่นต่อ.. ขาลากเลย.. ไปตู้ปลาด้วย ไปส่องๆคนบางคน แต่ส่องยังไม่ทันจะชัด.. เต้นโทมาบอก เค้าขึ้นแล้ว กำลังร้องอยู่.. เปียก็ ไม่ซงไม่ส่องมานแล้ว วิ่งตับแลบเลยเลยทีเดียว..

ไปถึงก็ร้องไปครึ่งเพลงแล้ว แต่ก็โอ.. เท๊เท่ น่ารักที่สุด.. เพลงหลังๆ ไมค์เสยผมล่ะ.. กรี๊ดดด.. ผ่องมากค่ะ แล้วก็มีอะไรที่ทำให้ประทับใจเล็กๆล่ะ.. แล้วหลังจากร้องเพลง-รับรางวัลเสร็จ จากลิงก็กลายร่างเป็นนินจา ฮ่าๆ.. กลับบ้านมาก็เล่นเน็ต และนอนตายเลย.. ตื่นมาอีกที สิบโมงครึ่งด้วยเสียงตามสายของพี่ก้อย.. แล้วก็รำลึกได้ว่ามีงานดัชชี่.. แต่ไม่รู้อะไร ยังไงเลย มึนๆต่อไป.. กว่าจะได้ออกจากบ้านก็บ่ายโมงแล้ว.. ซักพักกกใหญ่ๆ พี่ทิพโทมาบอก ลิงเข้าไปแล้ว.. เปียก็ยังคงนั่งอยู่บนรถ เรื่อยๆ ขับช้ามากก แอร์ก็ร้อน แถมบนรถยังมีกลิ่นอ้วกอ่อนๆอีก เปียจะตายยย.. พอไปถึงก็นะ..เดินมั่วๆ สุ่มๆ กว่าจะเจอ.. ตอนขึ้นลิฟต์ ขึ้นพร้อมดัชชี่คนนึง ชื่อไรไม่รุ รุแต่น่ารักดี555 ขึ้นไปถึงก็เจอพี่ทิพและคนอื่นๆ

โม้ๆเม้าๆอยู่แป๊ปนึง.. ก็เห็นไมค์เดินผ่านไป(ผ่านแบบ100เมตร) เห็นกอล์ฟด้วยล่ะ แต่กอล์ฟเห็นไม่ถึงเสี้ยววิเนก็ทยอยๆเข้างานกันแล้ว แต่เปียกะพี่ทิพยังคงอยู่ที่เดิม.. คือออ แบบว่า พี่ทิพมีบัตรโซน F ไง.. ถึงจะเข้าหลังสุด ก็คงไม่ต่าง แล้วก็ยังไม่แน่ใจว่า จะอยู่ดูงานได้ไม๊.. กลัวเย็น กอล์ฟไมค์ก็คิวสุดท้ายด้วย.. ก็รอไปเรื่อยๆ พี่ก้อยก่าเฟินก็เข้างาน เปียกะพี่ทิพก็ยังคงอยู่.. เห็นไมค์เดินผ่านอีกรอบ แบบแต่งตัวแล้ว โฮกกก.. น่าร๊ากก ซักพักใหญ่ๆอีก ก็เดินกันออกมาหมดเลย เปียก็ออกแนวตกใจ พูด "ไมค์" พี่ทิพก็ "กอล์ฟ" แต่ด้วยความที่ไกล๊ไกล.. แล้วระยะทาง เดิน 2 วิจะลับสายตา แล้วไมค์เดินคนแรก.. แค่เปียอ้าปาก เสียงยังไม่ทันจะออกมา ไมค์ก็ลับตาไปแล้ว แต่กอล์ฟเดินหลังไมค์ แล้วได้ยินก็หันมายิ้ม บ๊ายบายๆๆ น่าร๊ากก พี่ทิพละลายไปเลย.. เท่านั้นไม่พอ.. ยังเรียกไมค์ให้ด้วย " ไมค์ ไมค์ ไมค์" แต่ได้ข่าว..ไมค์เดินไปจะถึงเวทีแระ(อันนี้ก็เว่อป๊ายยย)

เห็นว่าไหนๆก็เย็นแล้ว.. กลับไม่ทันแล้ว ก็เลยไปในงานซะเลย.. หาที่ทาง.. ไม่ใช่ที่ด้านหน้านะ(ก็เล่นเข้ามาป่านนั้น มันคงจะเหลือให้หรอก).. ก็นั่งหลังเลยค่ะ หลังสุดเร๊ย ดูประกวดไป.. เค้าเก่งกันจริงๆ ดูเรื่อยๆ พี่ทิพเริ่มหาลู่ทางใหม่ ปามานว่า อยากชูป้าย แล้วป้ายเล๊กเล็ก ถ้าอยู่หลัง.. คงไม่เห็นเป็นอักษรชัวร์ ก็ไปนั่งๆที่ใหม่.. ใกล้กว่าเดิม 6 7 แถว โทเรียกพี่ก้อย พี่ก้อยก็ไม่มา.. พอพิธีกรพูดเกริ่นๆเข้า.. แล้วเหมือนทางเป็นใจมากมาย โล่งตลอด ก็เลยทำให้สามาดไปอยู่ตรงเวทีได้.. ตกใจตัวเองอยู่.. เสียงกรี๊ดกอล์ฟไมค์ดังมากๆ.. เยี่ยม.. แต่เปียไม่ได้กรี๊ด ยืนมองเฉยๆ แล้วก็ร้องเพลงตามนิดๆ เพราะ เจ็บคอ.. เป็นไรไม่รู้ หลายวันแระ

กอล์ฟไมค์ก็ทำได้ดีอีกเช่นเคย.. เก่งกันมากๆเลย หน้าตาดี ความสามารถพร้อม เยี่ยมค่ะ.. แล้วมีตอนเพลงช้า ที่กอล์ฟไมค์เดินลงบันไดคนละฝั่ง.. แฟนๆก็ยื่นมือๆๆ กันมากมาย เปียตอนแรกก็ยืนมองเฉย.. เพราะคิดว่า เค้าคงไม่จับเห็นนิ่งซ๊า.. แต่ๆ คิดนิด คงไม่เสียยหายใช่ม๊า.. ก็เลย ยื่นบ้าง แล้วก็ โฮกกกกกกก... เล่นเอาอึ้งค่ะ มากมายๆ ร๊ากกกกไมค์...รักสุดๆ.. จากนั้นกอล์ฟไมค์ก็ร้องเพลงต่อ และรำลา.. ก็เลยไปยืนที่เดิม แล้ว คนอื่นๆก็มายืนเช่นกัน.. พอกอล์ฟไมค์ออกมา แล้วคนก็เบียดๆเข้ามาง๊ายย ก็เลยเดินออกก่าพี่ทิพ เดินออกแนวเร็วๆกึ่งวิ่ง ทีนี้ คนอื่นก็วิ่งตามมากันเลยทีเดียว ออกแนวงงๆค่ะ 555 ซักพักก็เห็นไมค์แบบไกลๆอีกรอบ แล้วก็เจอตอนกลับ.. ทั้งๆที่อยู่ไม่ไกลมากตอนที่เค้าออกมา..
แต่ตอนกลางๆ-ท้ายๆ ก็ไปอยู่ห่างไกลมากมายเลยทีเดียว พี่ทิพบอกว่า กอฟหันมาด้วยตอนเรียก แต่..สงสัย ตอนนั้นคงออกนอกวงโคจรไปแล้ว.. เห็นแค่ตอนเดินออกมา แล้วก็ ตอนที่ไมค์ก้มๆๆหน้า แล้วจากนั้น ก็ไม่เห็นไรอีกแล้วอ่า ฝูงชนมหาศาล..

ดิเอ็น ... เดินกลับสยาม ไปเข้าห้องน้ามกัน ได้ข่าว.. ปวดตั้งแต่บ่ายต้นๆ จนตอนนั้น เกือบทุ่ม เหอๆๆๆ.. เข้าเส็ดก็แยกย้ายค่ะ..

---- ยาวเว่อ ได้ทุกครั้งที่อัพ ----

Ps.
-ขอบคุณพี่ทิพสำหรับบัตร และก็ที่ร่วมชะตากรรมกันวันนี้มากมายนะค๊า
-ไม่ว่า บังเอิญ หรือตั้งใจ แต่มันก็ทำให้คนๆนึงๆได้ยิ้มกลับบ้านล่ะ
-คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆ
-งานเยอะ.. อยากร้องไห้
-วันหลังไปกันนะเจี๊ยบ
-อ้อหายไปเร๊ยยย..
-คิดถึงชีวิตที่เกาหลี..ไม่ต้องคิดมาก เครียด บลาๆๆ เนอะๆพี่ก้อย
- รัก

วันนี้ๆ..พรีเซ้นงาน... โอเคล่ะ พอใจคะเเนนแล้ววว.. เรียนเส็ดก็จะไปตึก..แต่ เย็นแล้ว แล้วก็..ซื้อเสื้อกันหนาวไป.. เงินหมดเลยทีเดียว เลยไม่ได้ไป..แต่ก็ไม่เส้าแระ โอเคล่ะ...

เมื่อวานๆ.. ไปถึงม.ปุ๊ป ก็เจอเพื่อนในเซ็ค ทักทายกันไป..ซักแป๊ป เพื่อนบอก วันนี้เป๊กเปรมมา เปียก็ อ๋ออ.. เฮ้ยยย.. เป๊กไหนนะ --เป๊ก เปรมๆ.. พอซื้อของเส็ด ก็เลยไปโรงอาหาร เห็นคนถ่ายรูปๆๆๆ.. ก็เลยไปยืนห่างๆ ซักแป๊ป เค้าหันมาเห็น ก็มองๆ ยิ้มๆ.. เปียเลยเดินเข้าไป เค้าบอก.. หน้าคุ้นนะเนี่ยยยย55 ก็คุยๆ บลาๆเล็ก เพื่อนอยากถ่ายรูปคู่ เลยถ่ายให้ จบ... มันก็เลยทำให้คิดไป *ความจำไม่ดี..หรือ..ไม่สนใจจะจำ* เกี่ยวหรอ--เกี่ยวนะ

เมื่อวันก่อนไปตึก..ก็นั่งๆ แป๊ปนึง ไมค์เดินออกมา .. เปียก็รีบหันไปกดโทสับบอกมิ้นว่าออกมาแล้ว.. พอหันมาหาไมค์อีกที ไมค์ก็เดินใกล้ถึงทางไปห้องน้ามแระ.. แล้วอีกครึ่งก้าว จะลับตาไป.. อยู่ๆก็หันมามอง แล้วก็ยิ้ม... เปีย อึ้งค่ะ.. อึ้งจริงๆ กำลังวุ่นๆกะโทสับอยู่ด้วยไง.. พอเจอภาพนั้น ค้างเลย.. อึ้งตรงหันมาไม่พอ ยังอึ้งตรงยิ้มอีก.. จำได้ว่าเปียอึ้ง จนไม่ได้ยิ้ม ไม่ได้ทำไรทั้งนั้น ก็มองจนเค้าลับตาไป... แล้วมิ้นก็มา.. พอไมค์ออกมาก็คุยโทสับมั้ง พูดเสียงดังมาก แบบห้วนๆด้วย.. พอคุยเส็ดหันมายืนรอลิฟต์ ก็ถามไปว่า กลับรึยัง.. ไมค์ก็ตอบมา มิ้นขอถ่ายรูป ก็ถ่ายกัน นิดๆ พอไมค์ขึ้นลิฟต์ ก็ได้ยินเสียง เรียกไมค์ๆๆๆๆ พอหันไปหาเสียงก็ โอ้ววว.. พี่ชายสุดหล่อกำลังวิ่งหอบข้าวหอบของมาเลย.. ก็จบไป.. แต่คาใจอยู่ตรงที่.. ไมค์ฟังเพลงอยู่.. ฟังดังมากกกกกกก แต่ทำไมถึงได้ยินคำถามที่ถาม.. แต่ว่า คาใจแล้วได้อะไร??.. ไม่ได้.. งั้นชั่งมาน เอาเปงว่าไมค์เซ้นดี..เลยตอบถูกคำถาม

วันเดียวกันๆ เจอพี่จอห์น พี่จอห์นยกมือไหว้แล้วพูดว่าหวัดดีครับ.. มิ้นถาม พี่เปียรู้จักหรอ..*ป่าว* อุอุ..งงค่ะ
ตอนมืดๆ รอพี่เอ็มมา.. คุยกันแบบรีบๆ เล่นๆ แต่พี่เอ็มจะรู้ไม๊ว่า **พวกเรารักพี่เอ็มกันมากมายอ่า ป่ะป๊าใจดีมากๆ รักๆค่ะ**
แล้วก็ขึ้นไปหาพี่ๆ.. เม้าๆๆกันเหมือนเดิม.. ยุ้ยพูดเยอะมากกก ฮาๆกันไป.. และเปียก็ยังคงโดนล้ออยู่.. รักพี่ๆมากมายเช่นกัน.. คงไม่รู้กันใช่ม๊า....

สุดท้ายท้ายสุดของวันนั้น.. ลงมาข้างล่าง แฟนๆลิงที่รออยู่บอกว่ายังคงไม่เห็นลิง เหอๆ.. นานได้อีก

ท้ายสุดของท้ายสุดอีกที.. นั่งรถใต้ดินผิดฝั่งค่ะ เลยไปถึงสีลม ขึ้นไปด้วยกัน3 คน เปีย ยุ่ง พี่พู่.. เอาแต่เม้า ไม่มีใครสนใจฟังสถานีเร๊ยย.. มาได้ยินพร้อมกันอีกทีตอนสีลม.. อืม... นะ ขำๆค่ะ โทไปบอกม๊าว่า กลับดึกนะคะ ขึ้นรถผิด ฮ่าๆ..


ปล. มีคนถามว่า ทำไมเวลาอัพไดชอบเขียนห้วนๆ ไม่เหมือนตอนที่เจอ หรือคุยในเอ็ม.. คำตอบ.. ไม่รู้อ่าค่ะ มันเป็นของมันเอง..
แต่ก็นั่นแหละ **ถ้ายังไม่รู้จักกันดีพอ..อย่าเพิ่งมาตัดสินกัน** โอเคโอเค๊


คิดถึงจังเลยยยย...

เบื่อ..เหนื่อย..มากแล้วววว งานจะเยอะไปไหน จะยากไปไหน.. ขอเวลาพักบ้างได้ไม๊..
เพิ่องรู้ตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ว่า ไม่อยากเรียนสายนี้.. ชอบนะอังกฤษ แต่ไม่ชอบขนาดนี้
แบบที่ว่าต้องมาเจาะลึก.. คอมม่าตรงไหนหมายความว่าไง เครื่องหมายตกใจ ต้องอยู่ด้านในหรือนอก
จะเขียนแบบนี้ต้องมีหลักเกณฑ์ยังไง... และอีกมากมายยย.. ปวดหัว.. เวลาเริ่มทำการบ้านแต่ละครั้ง
ก็ท้อ ท้อมากมาย ไม่อยากทำ ...

เฮ่อออ... ตอนนี้อยู่ม. เดี๋ยวต้องไปเรียนต่อ เรียนเสร็จกลับบ้าน ถึงบ้านก็คงเป็นเหมือนทุกศุกร์ ที่ต้อง
นั่งหน้าคอมตั้งแต่ หกโมงเย็นยันตี2-3 ต้องทำเจอแนลส่งเช้าวันเสาร์ ห้ามขาด ห้ามสาย .. งานนี้ 2คะแนน
ทำดีที่สุด ได้ไม่เกิน 2 ทำแย่ที่สุด ได้ไม่ต่ำกว่า1 .. ช่วยบอกหน่อยว่า ควรจะทุ่มเทเวลา- สุขภาพไม๊
เฮ่ออออ.... ไปเรียนแระนะ มาบ่นเฉยๆ เหนื่อยเกินนนน


ปล. คิดถึงไมค์ รักมากมาย
รักกกกก....คนอะไร น่าร๊ากที่ซู๊ดดด


ไม่ดีไม่แย่** ก็เป็นคนแบบนี้

สุดๆ.. วันนี้ นั่งมอไซด์จาก ลาดพร้าว 101 ถึงม.กรุงเทพ รังสิต อืมหื้มมมม เต็มที่กะชีวิตแล้วล่ะ... สาเหตุก็มาจาก ไปดูอัดรายการเมืองสำราญ แล้วมีสอบต่อ ก็รีบบ กลัวไม่ทันนน

ตั้งใจตื่นเช้า จะให้ทันก่อนเค้ามาถึง เพราะต้องรีบไปสอบ แต่ก็ยังไม่ทันอยู่ดี เศร้า.. แถวนั้นน่ากลัวง๊า ไปกี่ทีๆ ก็ยังน่ากลัวเหมือนเดิม ยืนรอพี่ทิพ ครึ่งชม.กว่า แล้วก็เดินไปสตู.. รอนานๆๆๆ เค้าก็ให้เข้าไปดูเนส แฟนคลับเนสน่ารักมากๆ..ดูรักกันดีๆ.. สักพัก..กอล์ฟไมค์ก็ออกมาซ้อม วันนี้ น่าร๊ากมาก มากๆ ตอนซ้อมก็ได้ยินกอล์ฟบ่นๆว่าหนาว ทำแก้มอูมๆด้วย น่ารักดี มีพูดอีกว่า เป็นเพลงที่สั้นที่สุด (มันสั้นจริงๆนะ หายใจเฮือกเดียวก็จบแล้ว..จะเว่อไปไหนเปีย 55) ซ้อมเสร็จก็มาถ่ายจริง ตอนแรกก็กลัวๆว่าเสียงกรี๊ดจะไม่ดัง เพราะเเฟนคลับน้อยมากกก.. แต่เอาเข้าจริงก็เยี่ยมไปเลยล่ะ ดังใช้ได้.. อัดช่วงเพลงเสร็จก็ไปสัมภาษณ์ของเวคคลับมั้ง.. รออีกนานๆ กอล์ฟก็ออกมา.. กรี๊ด(ในใจ)เลยค่ะ กอล์ฟน่ารักมาก ใส่ชุดตีกลองยาว น่ารักสุดๆ เดินออกมาแบบเขินๆอายๆ(เขินแบบไม่ไหวแล้ว) แล้วเปีย ปกติ เเทบไม่เคยเรียก-คุยกะกอล์ฟไง แต่วันนี้ขอเลย ท่าทางของกอล์ฟน่ารักจนทนไม่ไหวจิงๆ ก็เรียก กอล์ฟๆๆ กะพี่ทิพ.. กอล์ฟก็ไม่ยอมหัน 55 ก้มหน้ามุดๆๆ ยิ้มใหญ่เลยย น่าร๊ากสุดๆ อยากให้ทุกคนเห็นมากๆ ถ้าใครที่ชอบกอล์ฟ อาจตายไปตรงนั้นเลย... ในเมื่อเรียกแล้วไม่หัน ก็เลยพูดไปว่า -์ฟก็แกว่งแขนพี่แจงเลยคร๊าฟฟ (กลัวแขนพี่แจงหลุดมาก) กอล์ฟเป็นคนที่เขินได้น่าร๊ากกมาก แล้วบวกกับชุดตอนนั้นนะ ใช่เลยยย ชอบกอล์ฟใส่ชุดนี้มั่กๆ

จากนั้นกอล์ฟก็ไปเวที และยังคงเขินอยู่.. ก็รอๆไมค์ ไมค์แต่งออกมาแล้วไม่เหมือนกอล์ฟ ดูปกติ (กอล์ฟดูน่าร๊าก+เข้ากะชุดมาก น่ารักจริงๆ) ไมค์ไม่มีท่าทางเขินแบบกอล์ฟเลย เดินมาด้วยท่าทางปกติ.. ก็พูด.. -ไมค์น่ารักอ่า- ไมค์ก็ยิ้มรับ น่าร๊ากๆ แต่อยากเห็นไมค์ทำท่าทางเหมือนกอล์ฟมากกว่า ถ้าทำนะ พี่ทิพคงต้องหามเปียส่งโรงบาลล่ะ.. ไปบนเวที เค้าก็เล่นๆกลองกัน ไมค์ทำแก้มอูมๆ ส่วนกอล์ฟ หลายท่ามากมาย น่ารักทุกช็อต วันนี้กอล์ฟน่ารักจริงๆ ก็เล่นๆกันไป แต่ไมค์ออกแนวไม่เล่นเท่าไหร่

จนเปียพูด พี่ทิพ ไมค์เป็นอะไรรึเปล่าไม่รู้.. พี่ทิพด้วยความที่สนใจไมค์ม๊ากมาก มองไมค์ตลอดดเร๊ยยยย เลยตอบกลับมาว่า -ก็ปกตินะ เค้าก็เป็นของเค้าแบบนี้ --- ซักพัก --- พี่ทิพ.. ดูสิ ไมค์เป็นนะ .. พี่ทิพก็สนใจไมค์อีกแว้ว ตอบมา- ไม่นะ ไม่เห็นเป็น --- จนไมค์เอามือถูๆๆกัน แล้วเป่าลมๆ--- ก็บอกพี่ทิพอีกรอบ พี่ทิพพ..ไมค์หนาวหรอ ไมค์ บลาๆ.. พี่ทิพถึงเริมรู้สึก แต่ก็ยังมิวายสนใจกอล์ฟต่อ--- แล้วไมค์ก็เอาผ้ามาคลุมตัว นั่งขดแล้วก้มหน้า-- คราวนี้แหละ เปียแบบ เฮ้ย..เลย คงหนาวมากมายย.. พี่ทิพถึงเริ่ม เออเปีย ไมค์คงไม่สบาย-หนาว..แล้วก็หันกลับไปที่กอล์ฟต่อ ส่วนเปียก็ยืนดูคนที่ก้มหน้านั่นแหล..

พอมีโอกาสก็เรียกไมค์ แล้วพูด สู้ๆนะ พร้อมชู 2 นิ้วไป ไมค์ก็ยิ้มหวานๆกลับมา.. แล้วซักแป๊ป ก็ฟุบหน้าลงไปที่เข่าอีก ..
แล้วก็ตอนที่ไปดูมอนิเตอร์ หันไปรอบนึง เปียอึ้ง ไมค์นั่งกึ่งนอน หน้าซีดมาก ก็ยืนอยู่ซักแป๊ป.. แค่จะลากอล์ฟ แต่แล้วก็ โบกมือบ๊ายบายให้เค้าไปโดยที่เค้าไม่ได้มองแล้วเดินออกไปเลย ต้องรีบแล้ว ไม่ทันแล้วล่ะ เสียดายคิวอื่นๆที่เหลือด้วย แต่ละอย่าง น่าดูทั้งนั้นเลย

เมื่อวันก่อนเจอพี่แอนดี้ตอนไปรับกอล์ฟไมค์ แต่พี่ดี้รีบเกิ๊นนนน.. เลยไม่ได้คุยไรเลย พูดไปแล้วก็คิดถึง คิดถึงเกือบ5 คนเลย พี่เต้ก็มีละครอยู่ พี่เต๋าคงมีงานแระ พี่โอ๊คก็คงยุ่งๆ อืม.. ซักวันคงได้เจอกันน๊าพี่ๆ คิดถึงงงง..ทุกคน


---คิดถึงหลายๆคนที่ไม่ได้เจอ
เหนื่อยมากกกก ขี้เกียจสุดๆ งานเยอะ
เฮ่ออออ...
ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า


edit**
หายไวๆนะไมค์.. ทุกคนเป็นกำลังใจให้อยู่แล้ว
รีบกลับบ้านๆ.. เตียงนอนคงคิดถึงไมค์แย่
สู้ๆ

เมื่อวานไปตะลอนทัวร์มา.. ไปพารากอน จะไปเอาบัตร แต่เค้าดันไม่ให้.. หึหึ ไม่ให้ก็ไม่เอาก็ได้.. เดินเตร่.. เสร็จแล้วก็ไปตึก จะเอาบัตรบอดี้ให้พี่ แต่นัดกะพี่ก้อยไว้ตั้งเย็นแหนะ รอพี่ก้อยเลิกงาน เลยไปถามๆก่อน ปรากด กอล์ฟไมค์ออกไปแล้ว.. ก็พยายามลุ้นให้เข้าอีกรอบ รอๆไป รอ 3 คนเลย พอเย็นๆก็มายืนตรงลิฟต์ล็อบบี้ กลัวว่าเค้าจะเข้าจากด้านหลัง ยืนรอเนิ่นนาน.. แล้วก็ไปคุยๆๆก่าพี่คนนึง ไม่นานนะ.. กลับมาที่เดิม พี่ยามบอกว่า เค้าขึ้นไปแล้ว.. ขึ้นไปตอนที่เปียไปยืนคุย.. เอ่อ...คือเปียอึ้งเลย เปียยืนอยู่นานมาก จ้องแบบไม่คลาดสายตา แต่แค่เวลาเพียงเเวปเดียว..ก็คลาดซะงั้น เสียใจค่ะๆๆ ก็ขึ้นไปกะพี่ กะพี่ก้อย ไปเอาบัตร แล้วก็ยืนคุยๆก่าพี่ๆ เส็ดแล้วก็ไปตามหาต่อไป.. คือ เส้ามากกกกับเมื่อกี้ เลยจะเจอ ขอเจอหน่อยนะ ไม่งั้น กลับบ้านนอนร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่ (ฮ่าๆ เปียเว่ออีกแร้วค่ะ) และแล้วก็เจอ.. น่ารักมากกกกก.. ไม่ได้มีไรมาก แต่ๆ ความคิดเปียก็คิดว่าน่ารักไง.. ไมค์น่ารักกก กอล์ฟน่ารักมากกกจนเปียแอบรู้สึกผิดเลย T_T .. ก็เจอไม่กี่วิ แต่ก็เป็นไม่กี่วิที่ประทับใจมากกก.. พอลงมาก็เลือกที่จะกลับเลย อยากกลับบ้านพร้อมความรู้สึกดีๆมากกว่า(อีกอย่าง..ดึกแล้วด้วยๆ) กลัวว่าถ้าเจออีกรอบความรู้สึกเดิมจะหดหาย... แต่ก็เห็นพี่ๆบอกว่าหลังจากนั้นเค้าก็โอเคกัน (รึเปล่าหว่า?? แหะๆ)

พรุ่งนี้ส่งงาน.. ยังไม่เสร็จเลย

งืม...ยิ้มมม

ดีบ้างนอยบ้างธรรมดาของชีวิต เนอะๆ

ขอให้ทุกคนเจอแต่ตอนดีๆนะ จะได้ไม่รู้สึกเหนื่อยกันไปมากกว่านี้

รัก รัก ทุกคนเลยยยย..

มีอะไรอีกมากมาย แต่ตอนนี้ขอไปทำการบ้านก่อนน๊า

บุยบุยคร่า

ไดวันนี้มีแต่น้ำ.. ขี้เกียจก็ไม่ต้องอ่าน.. ไม่อยากอ่านก็ปิดไป
เพราะมันน้ำทั้งนั้น เนื้อหามีไม่ถึง 10 บรรทัด..อุกอิกกก

T_T งานเยอะอีกแล้ว... นอนเช้าตื่นเช้า ติดกันหลายวันเลยทีเดียว.. หน้าเป็นศพกันทั้งกลุ่มเลย.. แต่พอมีเวลาไดพักก็ไม่ยอมพักกันอีก..น่านนนน.. วันเสาร์เรียนเสร็จก็ไปเดินสยามก่ามายด์เฟรนด์.. ไปถึงก็เจอน้องๆพอดี น้องบอก ไปป๊าว ซาวด์เช็คบ่าย3 อารมตอนนั้นคือ..ลังเล.. เพราะตอนแรกกะว่ามาเดินกะเพื่อนพอ คงไม่ไปงาน ไม่อยากกลับถึงบ้านมืด.. ตอนว่าๆ ก็ลังเลต่อไป แต่พอใกล้ๆบ่าย3 ก็ไปล่ะ.. พอเห็นกอล์ฟไมค์ขึ้น ก็อยากจะกรี๊ดดดกะชุดกอล์ฟ.. ชอบค่ะ ชอบสีชมพู... (เปียชอบนะ).. ส่วนไมค์ก็น่าร๊ากก.. มีเล่นๆกะแดนซ์เซอร์ด้วย.. พอจบก็ไปเดินเล่นต่อ.. ขาลากเลย.. ไปตู้ปลาด้วย ไปส่องๆคนบางคน แต่ส่องยังไม่ทันจะชัด.. เต้นโทมาบอก เค้าขึ้นแล้ว กำลังร้องอยู่.. เปียก็ ไม่ซงไม่ส่องมานแล้ว วิ่งตับแลบเลยเลยทีเดียว..

ไปถึงก็ร้องไปครึ่งเพลงแล้ว แต่ก็โอ.. เท๊เท่ น่ารักที่สุด.. เพลงหลังๆ ไมค์เสยผมล่ะ.. กรี๊ดดด.. ผ่องมากค่ะ แล้วก็มีอะไรที่ทำให้ประทับใจเล็กๆล่ะ.. แล้วหลังจากร้องเพลง-รับรางวัลเสร็จ จากลิงก็กลายร่างเป็นนินจา ฮ่าๆ.. กลับบ้านมาก็เล่นเน็ต และนอนตายเลย.. ตื่นมาอีกที สิบโมงครึ่งด้วยเสียงตามสายของพี่ก้อย.. แล้วก็รำลึกได้ว่ามีงานดัชชี่.. แต่ไม่รู้อะไร ยังไงเลย มึนๆต่อไป.. กว่าจะได้ออกจากบ้านก็บ่ายโมงแล้ว.. ซักพักกกใหญ่ๆ พี่ทิพโทมาบอก ลิงเข้าไปแล้ว.. เปียก็ยังคงนั่งอยู่บนรถ เรื่อยๆ ขับช้ามากก แอร์ก็ร้อน แถมบนรถยังมีกลิ่นอ้วกอ่อนๆอีก เปียจะตายยย.. พอไปถึงก็นะ..เดินมั่วๆ สุ่มๆ กว่าจะเจอ.. ตอนขึ้นลิฟต์ ขึ้นพร้อมดัชชี่คนนึง ชื่อไรไม่รุ รุแต่น่ารักดี555 ขึ้นไปถึงก็เจอพี่ทิพและคนอื่นๆ

โม้ๆเม้าๆอยู่แป๊ปนึง.. ก็เห็นไมค์เดินผ่านไป(ผ่านแบบ100เมตร) เห็นกอล์ฟด้วยล่ะ แต่กอล์ฟเห็นไม่ถึงเสี้ยววิเนก็ทยอยๆเข้างานกันแล้ว แต่เปียกะพี่ทิพยังคงอยู่ที่เดิม.. คือออ แบบว่า พี่ทิพมีบัตรโซน F ไง.. ถึงจะเข้าหลังสุด ก็คงไม่ต่าง แล้วก็ยังไม่แน่ใจว่า จะอยู่ดูงานได้ไม๊.. กลัวเย็น กอล์ฟไมค์ก็คิวสุดท้ายด้วย.. ก็รอไปเรื่อยๆ พี่ก้อยก่าเฟินก็เข้างาน เปียกะพี่ทิพก็ยังคงอยู่.. เห็นไมค์เดินผ่านอีกรอบ แบบแต่งตัวแล้ว โฮกกก.. น่าร๊ากก ซักพักใหญ่ๆอีก ก็เดินกันออกมาหมดเลย เปียก็ออกแนวตกใจ พูด "ไมค์" พี่ทิพก็ "กอล์ฟ" แต่ด้วยความที่ไกล๊ไกล.. แล้วระยะทาง เดิน 2 วิจะลับสายตา แล้วไมค์เดินคนแรก.. แค่เปียอ้าปาก เสียงยังไม่ทันจะออกมา ไมค์ก็ลับตาไปแล้ว แต่กอล์ฟเดินหลังไมค์ แล้วได้ยินก็หันมายิ้ม บ๊ายบายๆๆ น่าร๊ากก พี่ทิพละลายไปเลย.. เท่านั้นไม่พอ.. ยังเรียกไมค์ให้ด้วย " ไมค์ ไมค์ ไมค์" แต่ได้ข่าว..ไมค์เดินไปจะถึงเวทีแระ(อันนี้ก็เว่อป๊ายยย)

เห็นว่าไหนๆก็เย็นแล้ว.. กลับไม่ทันแล้ว ก็เลยไปในงานซะเลย.. หาที่ทาง.. ไม่ใช่ที่ด้านหน้านะ(ก็เล่นเข้ามาป่านนั้น มันคงจะเหลือให้หรอก).. ก็นั่งหลังเลยค่ะ หลังสุดเร๊ย ดูประกวดไป.. เค้าเก่งกันจริงๆ ดูเรื่อยๆ พี่ทิพเริ่มหาลู่ทางใหม่ ปามานว่า อยากชูป้าย แล้วป้ายเล๊กเล็ก ถ้าอยู่หลัง.. คงไม่เห็นเป็นอักษรชัวร์ ก็ไปนั่งๆที่ใหม่.. ใกล้กว่าเดิม 6 7 แถว โทเรียกพี่ก้อย พี่ก้อยก็ไม่มา.. พอพิธีกรพูดเกริ่นๆเข้า.. แล้วเหมือนทางเป็นใจมากมาย โล่งตลอด ก็เลยทำให้สามาดไปอยู่ตรงเวทีได้.. ตกใจตัวเองอยู่.. เสียงกรี๊ดกอล์ฟไมค์ดังมากๆ.. เยี่ยม.. แต่เปียไม่ได้กรี๊ด ยืนมองเฉยๆ แล้วก็ร้องเพลงตามนิดๆ เพราะ เจ็บคอ.. เป็นไรไม่รู้ หลายวันแระ

กอล์ฟไมค์ก็ทำได้ดีอีกเช่นเคย.. เก่งกันมากๆเลย หน้าตาดี ความสามารถพร้อม เยี่ยมค่ะ.. แล้วมีตอนเพลงช้า ที่กอล์ฟไมค์เดินลงบันไดคนละฝั่ง.. แฟนๆก็ยื่นมือๆ�