Storythai

เมื่อวาน.. ได้นอนตี5 ตื่มา7 โมงไปเรียน.. เหนื่อยมากง่ะ วันก่อนก็นอนตี3 ตื่น 7 โมงเซมๆ.. ไม่ได้พักเลย ทำการบ้านตั้งแต่กลับ จน สว่าง... ไม่เสร็จด้วย แต่ก็ทำดีที่สุดแล้วอ่ะ.. เทอมนี้เกรดจะออกมาเป็นไงเนี่ยย??.. แต่.. การที่เปียนอน 2 ชม. ไม่ได้กระทบไรเร๊ย.. นั่งเรียนก็ไม่ง่วงนะ แต่รู้สึกเหนื่อยๆ.. แอบโดดเรียนครึ่งช.ม. ไปทำการบ้านอีกวิชาด้วย..ชีวิตรันทดจริงๆ .. แล้วก็ไม่ง่วงไม่พอ.. ยังจะมีเเรงไปเย้วที่คอนเสิดอีก

ไปถึงคอนฯตั้งแต่บ่ายๆ.. ก็พาพี่ไปเข้าห้องน้าม พอขึ้นมา.. เห็นน้องๆท่าทางแบบลั้นลามาก.. เข้าใจโดยทันทีว่า เจอลิงชัวร์.. แล้วก็จริงด้วย เปียขึ้นมาช้าไปไม่กี่วิ.. แต่ไม่เป็นไรคร๊าฟฟ.. งานคอนฯแบบนี้ ก็กะมาสนุกอย่างเดียวแหละ.. พอขึ้นไปดาดฟ้าก็เจอพี่ปุ๊ก-12plus ด้วย เลยไปนั่งคุยกัน.. ไม่เจอตั้งแต่เกาหลี.. เฮฮากันไป.. งานเริ่มเลทปกติ.. เข้าไปก็ไปยืนหลังเลย ฮ่าๆ มึนงงกะที่ยืนว่าควรยืนตรงไหน คุยๆกันว่า ตรงนี้ละกัน.. ข้างหน้ามันเบียดเกิ๊น.. แล้วปุ๋ยก็โทรมาให้ไปอยู่ด้วยกัน.. โอ้วว..ชัดกว่าเดิมมากมายอ๊า...

คอนฯเสิร์ตสนุกมาก.. ฮาน้องๆ มาคอนฯแบบคุ้มจริงๆ เต้นกันซ๊า...สุดๆ.. เหนื่อยแทนเร๊ยยยยย.. ป้ายมากค่ะ.. เปิดตัว m กะ2นิ้ว ตอนพี่เอ็มขึ้น.. ฮ่าๆ สปอนเซอร์รายใหญ่.. อยากเชียร์ อยากขอบคุณสำหรับทุกอย่าง.. ก็ชูป้ายเชียร์ขาดใจ รู้แหละว่า พี่เค้าคงรู้แน่ๆว่าป้ายมาจากไหน.. เห็นป้ายกันตั้ง 4 วัน 4 คืน.. จะจำไม่ได้เลยหรอ.. น้องๆก็ช่วยเชียร์พี่เอ็มกันดีมากกก... เห็นไม๊พี่เอ็ม เค้ารักพี่กันขนาดไหน.. ร๊ากๆคร่า.. พอ oic ร้องจบ ก็ฮากันไปที่พี่เอ็มพูด กร๊ากๆ..

สนุกกันไปเรื่อยๆ จนฮอตเวฟขึ้นน.. หืมมม สติแตกไปแล้ว.. มันส์มาก ชอบ..ชอบพี่เจ คอนเสิร์ตนี้นอกจาก กอล์ฟไมค์แล้ว.. ก็มี ฮอตเวฟ โอไอซี นี่แหละที่ทำให้อยากมา.. ก็มันส์สุดๆกับฮอตเวฟ.. ใส่ส้นสูงอยู่ แต่กระโดดเย้วๆ คิดได้เนอะ มีตอนที่พี่เจชูสองนิ้วด้วย อ๊ากกก ... แต่ ทำไมพี่เจไม่ร้องเพลงเดี่ยว คือ..เสียใจมากก มากมายอ่า ทำไมไม่ร้องงงง......ก็ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง ที่ช่วยกันเชียร์พี่เจค่า..

แล้วตอนกอล์ฟไมค์ขึ้น..หืม..ไม่ต้องพูดถึงเลย น่ารักมากๆๆๆๆๆ กรี๊ดตายไปเลยอ่าตอนที่หวานๆกัน น่าร๊ากกกกก.. จริงๆ มีร้องแฮปปี้เบิร์ดเดย์ไมค์กันด้วย.. ล่วงหน้า 4 วันเลย.. วันนี้แอบหวังจะได้ฟังเพลงสุดตัว แต่ก็ไม่มี.. พอคอนฯจบเท่านั้นแหละ วิ่งกลับแทบไม่ทันโทรสับมิสคอลเปง 20 สาย... ฮ่าๆ

ก็ขอบคุณทุกๆคนที่ยืนด้วยกันวันนี้
สนุกมาก มันส์มาก.. ไว้ไปเย้วกันใหม่นะ
ขอบคุณพี่ทิพสำหรับป้ายคร่า

Ps
ขอแค่ได้เจอ.. ขอแค่เวลาเจอแล้วเค้าน่ารัก ยิ้มให้ คุยบ้างเล็กๆ ก็พอแล้ว
ไม่ได้อยากรับรู้อะไร.. พอมันมีอะไรขึ้นมาก็ต้องมานั่งเครียด .. เครียด
มันเกี่ยวกับเปียมากน้อยแค่ไหนเปียไม่รู้.. แต่ที่เรารู้คือเราไม่ได้ทำอะไร
ที่จะทำให้เกิดผลเสีย เฮ่ออออออ... คิด....มาก !!
แต่เราก็ทำสิ่งที่เราทำได้แบบดีที่สุดแล้วจริงๆ

-- การไม่รู้ เป็นลาภอันประเสริฐ .. ฮ่าๆๆ --

ก็ไม่รู้ว่าที่เรามานั่งเครียดนี่มันเป็นปกติ หรือเราเปงพวกจิตวิตก
คิดมากเรื่องนู้นนี้ไปเรื่อยยยย


ขอโทษนะคะ ขอโทษจริงๆ