ได้ฤกษ์อัพไดซักที หลังจากที่คิดว่า จะอัพๆแต่ก็ขี้เกียจ มาเป็นเวลาหลายวัน.. ถ้าไม่ใช่เพราะงาน ไนน์เอนเตอร์เทรนก็คงจะผลัดวันประกันพรุ่งต่อไป.. เข้าเรื่องๆเลยละกัน
เมื่อวานเพิ่งตัดสินใจตอนเกือบๆเที่ยงว่าจะไป.. ขอบคุณพี่มี่ กะ พี่ปู มากๆคร่าสำหรับการอนุเคราะห์ครั้งยิ่งใหญ่ ขอบคุณมากน๊า... ออกจากบ้าน ไปเดินลั้นลาอยู่เอสพลานาดก่อน.. รอปุ๋ยเคมี รอพี่ปู.. พอมากันแล้วก็สรุปว่า เด๋วพี่ปูจะเดินไป ส่วนพวกเราจะไปเท็กซี่.. กำลังจะโบกรถ Mr.F ก็โทรมาฝากซื้อของ บอกว่าหิวมากก เปีย โบ ปุ๋ย เลยกลับเข้าไปยังเอสพลานาดซื้อของ-ออกมาหาแพม และเรียกแท็กซี่ พอไปถึงก็ตะลอนหาร้าน "ติดมัน" หานานมาก เดินไปทั่ว แล้วก็ไปเจอพี่จุ๊บ เลยเดินหาด้วยกัน ด้วยความที่ทุกคนชำนาญเส้นทางมากๆ เลยต้องหากันนานนี้สนึง ระหว่างที่เดินหาปุ๋ยก็พูดว่า "ไม่ใช่ว่าเดินหาน้าอ้วนแล้วเจอศิลปินนะ" ก็เลยพูดไป 'เราเคยมีดวงยังงั้นกันด้วยหรอ' เป็นอันจบ ข้ามขั้นตอนการหาร้านไปเลยละกัน--- และแล้วพวกเราก็เจอ Mr. F ส่งส่วย ยืนคุย เฮฮา บลาๆ ยืนคุยซักพัก ตาเปียเหลือบไปเห็น รถตู้สีขาวคุ้นตา ก็เริ่มเรียกทุกคนแระ "เห๊ย รถตู้ๆ" พอรถขับผ่านไป "เห๊ย..ป้ายแดง เห๊ย..ทะเบียน" ร่ำลาน้าอ้วนกันแทบไม่ทัน จากนั้นก็วิ่งๆๆ แล้วก็ไม่รู้ว่ารถจะไปทางไหนเพราะมันลับตาไปแล้ว วิ่งๆกันจะไปหน้างาน วิ่งไปได้ซักพักก็คิดกัน "แล้วถ้าเค้ามาด้านหลังล่ะ"(ที่ที่พวกเราอยู่เมื่อกี้) ก็เลยหยุดวิ่ง และแล้วก็เห็นรถวิ่งมา โอ้วว... รถ ไม่รู้ว่าข้างในมีคนไม๊ ไม่รู้ลงไปรึยัง แต่ก็วิ่งกันค่า วิ่งไป คิดไป(จะอยู่บนรถกันป๊าวน๊า) เหนื่อยมากก... จนรถเลี้ยว แล้วเห็นพี่ออยยืนแต่ไกล ครางนี้ วิ่งสุดชีวิตเลย..
พอรถจอด.. ประตูเปิด ชายในชุดสูทสีขาวก็เดินลงมาค่า เลยหันไปหาปุ๋ย นึกว่าปุ๋ยจะเรียก แต่ปุ๋ยกลับนิ่ง --เง๊อ-- ซักพักนึงปุ๋ยถึงเรียก "พี่กอล์ฟฟฟ" ระหว่างนั้น ชายในชุดยีนส์ เสื้อยีนส์สีเกือบๆซีด-พอดีตัว+เกงยีนส์ ยีนส์ๆๆทั้งตัวก็ก้าวลงมาพอดี โอ้ววว.. ชายชุดขาว เปียก็ว่าหล่ออลังแล้ว พอมาเจอชายชุดยีนส์ ดูเซอร์ๆนิดๆ คราวนี้แทบตาย T___T -- ต่อๆ พอปุ๋ยเรียกพี่กอล์ฟ ไมค์ที่กำลังเดินลงมา ก็หันมาก่อน แล้วก็เลยทักทาย ยิ้ม น่าร๊ากกก และก็เดินไป (ยังตราตรึง หล่อโฮกกก) หลังจากนั้นกอล์ฟก็หันมา พอหันมาเท่านั้นแหละ โอ้ววว.. แว่น จำได้ว่าเคยเห็นดีเจพล่ากุ้งใส่(สีดำ) แล้วบอกว่าเนี่ยเรียกว่าแว่นแมลงวัน.. พอเห็นปุ๊ป ปากเปียอ๊าปั๊ป กำลังจะพูดว่า "เเว่นแมลงวัน !!" แต่ก็นึกขึ้นได้ 'เงียบต่อไปแหละดีแร๊ววว' แล้วปุ๋ยก็ทัก "พี่กอล์ฟแว่นเท่" ทักทายๆ แล้วก็เดินไป จากนั้นพวกเราก็เดินเข้างาน.. พร้อมกับหอบแฮ่กๆ
ในงาน ดารา-นักร้อง มากมายกำลังเดินพรมม่วงกันอยู่ สวยๆ หล่อๆ กันทั้งน๊าน.. แล้วก็เดินไปหาพี่ๆ จากนั้นเดินไปฝั่งสแตนด์ ก่อนกอล์ฟไมค์เดินพรมนิดๆ ฝนตกค่า ตกปรอยๆ แล้วพอกอล์ฟไมค์เดินพรม ฝนตกเม็ดใหญ่ขึ้นนิดนึง มีคนตะโกนทักเป็นระยะๆ กอล์ฟกะไมค์ก็น่าร๊ากก แอ็คท่าให้สื่อถ่ายรูปมากมาย โดยเฉพาะกอล์ฟ แต่ละท่านี่ เห็นแล้วอมยิ้มเลย แล้วก็เห็นกอล์ฟโบกมือทักทายไปด้านข้าง พอหันไปดูก็ อ๋ออ.. คงจะโบกให้ปุ๋ยกะพี่จุ๊บ โอเค..งั้นขอพึ่งอานิสงค์นี้ด้วยน๊า 555+ แล้วก็เดินไปหยุดให้สื่อถ่ายรูปอีกที่นึง เตยก็ไปยืนๆบนรั้ว(สูงเท่าเก้าอี้ตัวน้อย) เลยยืนบ้างค่า ขอยืนด้วย แล้วก็โบกมือทักไมค์กันไป เป็นจังหวะที่ไมค์หันมาเห็นพอดี ไมค์ก็เลยโบกกลับมา โฮกกก... พอแล้วว แค่นี้พอแล้วว น่าร๊ากกก....
กอล์ฟไมค์เดินไปให้สือสัมภาษณ์+ถ่ายรูปอีกที่ ครั้งนี้ แอบเห็นท่าน่ารักๆของกอล์ฟเยอะเลย กรี๊ดดแตก(ในใจ) จากนั้นพี่ๆก็นำทีมพาเข้างานค่า เดินเข้าไป ก็เห็นกอล์ฟไมค์ยืนให้สัมภาษณ์อยู่ ^^ -- เดินต่อขึ้นไปข้างบนกัน ชั้น3 แต่ทำไมเหมือนชั้น 20 เลยง่ะ??? เหนื่อยมาก หอบเลย แอบมีเห็นป้ายเขียนไว้ว่า 'ชั้นสองครึ่ง' ยิ้ม ยิ้ม..งง งง ^^ เข้างานไปหาที่นั่ง นั่งลั้นลาอยู่ซักพักนึง และก็ กลับบ้าน 555+ ไม่ได้รอถึงงานเริ่มง่า(แต่พี่ปูบอก พอพวกเราออก งานก็เริ่ม555+)
กลับบ้านตัวเปียกฝนนิดหน่อย พี่จุ๊บมาส่งน้องๆที่ใต้ดิน ขอบคุณพี่จุ๊บค่า..
หลังจากนั้น การเดินเดินกลับบ้านเป็นไปด้วยความยากลำบากมากๆอ่า T____T
ตากฝน น้ำเข้ารองเท้า รอรถเมล์ ยืนโหนรถทั้งๆที่แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว บลาๆๆ ทรมานนนน
btw
ขอบคุณทุกๆคนอีกทีสำหรับเมื่อวานค่า ขอบคุณมากๆ แฮปปี้ๆ
Ps. ใกล้แล้ว อีก2วันจะเปิดเทอมแล้วววว
ต้องกลับไปนั่งทำการบ้านทั้งวันทั้งคืนอีกแล้วง่ะ เฮ่อออ T_______T
ได้ฤกษ์อัพไดซักที หลังจากที่คิดว่า จะอัพๆแต่ก็ขี้เกียจ มาเป็นเวลาหลายวัน.. ถ้าไม่ใช่เพราะงาน ไนน์เอนเตอร์เทรนก็คงจะผลัดวันประกันพรุ่งต่อไป.. เข้าเรื่องๆเลยละกัน
เมื่อวานเพิ่งตัดสินใจตอนเกือบๆเที่ยงว่าจะไป.. ขอบคุณพี่มี่ กะ พี่ปู มากๆคร่าสำหรับการอนุเคราะห์ครั้งยิ่งใหญ่ ขอบคุณมากน๊า... ออกจากบ้าน ไปเดินลั้นลาอยู่เอสพลานาดก่อน.. รอปุ๋ยเคมี รอพี่ปู.. พอมากันแล้วก็สรุปว่า เด๋วพี่ปูจะเดินไป ส่วนพวกเราจะไปเท็กซี่.. กำลังจะโบกรถ Mr.F ก็โทรมาฝากซื้อของ บอกว่าหิวมากก เปีย โบ ปุ๋ย เลยกลับเข้าไปยังเอสพลานาดซื้อของ-ออกมาหาแพม และเรียกแท็กซี่ พอไปถึงก็ตะลอนหาร้าน "ติดมัน" หานานมาก เดินไปทั่ว แล้วก็ไปเจอพี่จุ๊บ เลยเดินหาด้วยกัน ด้วยความที่ทุกคนชำนาญเส้นทางมากๆ เลยต้องหากันนานนี้สนึง ระหว่างที่เดินหาปุ๋ยก็พูดว่า "ไม่ใช่ว่าเดินหาน้าอ้วนแล้วเจอศิลปินนะ" ก็เลยพูดไป 'เราเคยมีดวงยังงั้นกันด้วยหรอ' เป็นอันจบ ข้ามขั้นตอนการหาร้านไปเลยละกัน--- และแล้วพวกเราก็เจอ Mr. F ส่งส่วย ยืนคุย เฮฮา บลาๆ ยืนคุยซักพัก ตาเปียเหลือบไปเห็น รถตู้สีขาวคุ้นตา ก็เริ่มเรียกทุกคนแระ "เห๊ย รถตู้ๆ" พอรถขับผ่านไป "เห๊ย..ป้ายแดง เห๊ย..ทะเบียน" ร่ำลาน้าอ้วนกันแทบไม่ทัน จากนั้นก็วิ่งๆๆ แล้วก็ไม่รู้ว่ารถจะไปทางไหนเพราะมันลับตาไปแล้ว วิ่งๆกันจะไปหน้างาน วิ่งไปได้ซักพักก็คิดกัน "แล้วถ้าเค้ามาด้านหลังล่ะ"(ที่ที่พวกเราอยู่เมื่อกี้) ก็เลยหยุดวิ่ง และแล้วก็เห็นรถวิ่งมา โอ้วว... รถ ไม่รู้ว่าข้างในมีคนไม๊ ไม่รู้ลงไปรึยัง แต่ก็วิ่งกันค่า วิ่งไป คิดไป(จะอยู่บนรถกันป๊าวน๊า) เหนื่อยมากก... จนรถเลี้ยว แล้วเห็นพี่ออยยืนแต่ไกล ครางนี้ วิ่งสุดชีวิตเลย..
พอรถจอด.. ประตูเปิด ชายในชุดสูทสีขาวก็เดินลงมาค่า เลยหันไปหาปุ๋ย นึกว่าปุ๋ยจะเรียก แต่ปุ๋ยกลับนิ่ง --เง๊อ-- ซักพักนึงปุ๋ยถึงเรียก "พี่กอล์ฟฟฟ" ระหว่างนั้น ชายในชุดยีนส์ เสื้อยีนส์สีเกือบๆซีด-พอดีตัว+เกงยีนส์ ยีนส์ๆๆทั้งตัวก็ก้าวลงมาพอดี โอ้ววว.. ชายชุดขาว เปียก็ว่าหล่ออลังแล้ว พอมาเจอชายชุดยีนส์ ดูเซอร์ๆนิดๆ คราวนี้แทบตาย T___T -- ต่อๆ พอปุ๋ยเรียกพี่กอล์ฟ ไมค์ที่กำลังเดินลงมา ก็หันมาก่อน แล้วก็เลยทักทาย ยิ้ม น่าร๊ากกก และก็เดินไป (ยังตราตรึง หล่อโฮกกก) หลังจากนั้นกอล์ฟก็หันมา พอหันมาเท่านั้นแหละ โอ้ววว.. แว่น จำได้ว่าเคยเห็นดีเจพล่ากุ้งใส่(สีดำ) แล้วบอกว่าเนี่ยเรียกว่าแว่นแมลงวัน.. พอเห็นปุ๊ป ปากเปียอ๊าปั๊ป กำลังจะพูดว่า "เเว่นแมลงวัน !!" แต่ก็นึกขึ้นได้ 'เงียบต่อไปแหละดีแร๊ววว' แล้วปุ๋ยก็ทัก "พี่กอล์ฟแว่นเท่" ทักทายๆ แล้วก็เดินไป จากนั้นพวกเราก็เดินเข้างาน.. พร้อมกับหอบแฮ่กๆ
ในงาน ดารา-นักร้อง มากมายกำลังเดินพรมม่วงกันอยู่ สวยๆ หล่อๆ กันทั้งน๊าน.. แล้วก็เดินไปหาพี่ๆ จากนั้นเดินไปฝั่งสแตนด์ ก่อนกอล์ฟไมค์เดินพรมนิดๆ ฝนตกค่า ตกปรอยๆ แล้วพอกอล์ฟไมค์เดินพรม ฝนตกเม็ดใหญ่ขึ้นนิดนึง มีคนตะโกนทักเป็นระยะๆ กอล์ฟกะไมค์ก็น่าร๊ากก แอ็คท่าให้สื่อถ่ายรูปมากมาย โดยเฉพาะกอล์ฟ แต่ละท่านี่ เห็นแล้วอมยิ้มเลย แล้วก็เห็นกอล์ฟโบกมือทักทายไปด้านข้าง พอหันไปดูก็ อ๋ออ.. คงจะโบกให้ปุ๋ยกะพี่จุ๊บ โอเค..งั้นขอพึ่งอานิสงค์นี้ด้วยน๊า 555+ แล้วก็เดินไปหยุดให้สื่อถ่ายรูปอีกที่นึง เตยก็ไปยืนๆบนรั้ว(สูงเท่าเก้าอี้ตัวน้อย) เลยยืนบ้างค่า ขอยืนด้วย แล้วก็โบกมือทักไมค์กันไป เป็นจังหวะที่ไมค์หันมาเห็นพอดี ไมค์ก็เลยโบกกลับมา โฮกกก... พอแล้วว แค่นี้พอแล้วว น่าร๊ากกก....
กอล์ฟไมค์เดินไปให้สือสัมภาษณ์+ถ่ายรูปอีกที่ ครั้งนี้ แอบเห็นท่าน่ารักๆของกอล์ฟเยอะเลย กรี๊ดดแตก(ในใจ) จากนั้นพี่ๆก็นำทีมพาเข้างานค่า เดินเข้าไป ก็เห็นกอล์ฟไมค์ยืนให้สัมภาษณ์อยู่ ^^ -- เดินต่อขึ้นไปข้างบนกัน ชั้น3 แต่ทำไมเหมือนชั้น 20 เลยง่ะ??? เหนื่อยมาก หอบเลย แอบมีเห็นป้ายเขียนไว้ว่า 'ชั้นสองครึ่ง' ยิ้ม ยิ้ม..งง งง ^^ เข้างานไปหาที่นั่ง นั่งลั้นลาอยู่ซักพักนึง และก็ กลับบ้าน 555+ ไม่ได้รอถึงงานเริ่มง่า(แต่พี่ปูบอก พอพวกเราออก งานก็เริ่ม555+)
กลับบ้านตัวเปียกฝนนิดหน่อย พี่จุ๊บมาส่งน้องๆที่ใต้ดิน ขอบคุณพี่จุ๊บค่า..
หลังจากนั้น การเดินเดินกลับบ้านเป็นไปด้วยความยากลำบากมากๆอ่า T____T
ตากฝน น้ำเข้ารองเท้า รอรถเมล์ ยืนโหนรถทั้งๆที่แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว บลาๆๆ ทรมานนนน
btw
ขอบคุณทุกๆคนอีกทีสำหรับเมื่อวานค่า ขอบคุณมากๆ แฮปปี้ๆ
Ps. ใกล้แล้ว อีก2วันจะเปิดเทอมแล้วววว
ต้องกลับไปนั่งทำการบ้านทั้งวันทั้งคืนอีกแล้วง่ะ เฮ่อออ T_______T
ไปแกรมมี่มา 2 วันติด
เริ่มด้วยเมื่อวาน เป็นอะไรที่แฮปปี้มาก -- ไมค์ลงรถมาแล้วก็พยักหน้า พี่ก้อยก็ยื่นชูปาจุ๊ปให้ ไมค์ก็ยิ้ม-พยักหน้า แล้วเปียค่อยส่งน้ามให้ แต่ถุงกระดาษมันจะขาด ก็เลยบอกไมค์ว่าระวังทะลุ ไมค์ก็รับๆ ยิ้ม.. พี่ก้อยบอกต่อ ลืมหยิบหลอดมานะ ไมค์ก็ยิ้มกว้างกว่าเดิมนิดนึง ... สรุป ผ่านไปเกือบ 10 วิ มีแค่พยักหน้ากะยิ้ม 555+ เริดเริดค่า... ระหว่างเดินขึ้นบันไดก็ได้ยินเสียง "ต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก" งงๆอยู่ว่าเสียงไร แล้วโบเลยบอก ดูรองเท้าไมค์ โอเค.. กระจ่างเลย.. เกี๊ยะมาเอง หลังจากนั้นก็ ต๊อกแต๊กต่อไป.. ต๊อกแต๊กกันจนไปถึงหน้าลิฟต์ เลยถามไมค์ว่า "วันนี้ดึกไม๊" ไมค์หันมายิ้มนิดๆแล้วตอบ "น่าจะดึกนะ" ถามต่อ..แล้วพรุ่งนี้เข้าป๊าว ไมค์ก็ยิ้มมากก่าเดิม และบอก "ไม่รู้เหมือนกัน" จากนั้นก็ขอถ่ายรูป ถ่ายเสร็จลิฟต์ก็มา..ไมค์ขึ้นไป จบข่าว.. นั่งรอ รอไป นึกขึ้นมาได้ ไมค์คงหิว ฝนก็ตกปรอยๆ ตึกก็ปิด ร้านข้าวก็ไม่มี.. เลยโทสั่งข้าว พอเค้ามาส่งก็เอาขึ้นไปให้ ไปถึงข้างบนลุงก็จะเอาเข้าไปให้ แต่ยามไม่อยู่ ระหว่างนั้น เปีย พี่โบ พี่ก้อย ตัวหดเหลือครึ่งนิ้ว กลัวยาม 55+ แล้วอยู่ๆลุงก็พูด คุณไมค์ ๆๆ พวกเราก็.. คงไม่จิงม๊าง แต่ตัวก็ยิ่งหดลงมาอีก.. แล้วพอได้ยินเสียงตอบ "ครับบบ" เท่านั้นแหละ เปียนี่มุดเข้ารักแร้พี่โบเลย พี่ก้อยก็มุดเปียอีกที 55+ พอไมค์เห็นถุงข้าว ไมค์ก็ ยิ้มมมม.. ยิ้มสุดๆอ๊า แก้มปริ ปากฉีกเลย ประมาณนั้น ยิ้มจิงใจมากๆ เล่นเอาคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นแทบละลายตายไป ถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่จริงเค้าคงยิ้มให้ถุงข้าว55+ แต่ก็ยังแอบดีใจนะ รอยยิ้มแบบนี้ ไม่เห็นนานมากแล้ว กรี๊ดกันไป.. แต่ไมค์คงหิวมากจิงๆล่ะ สีหน้าบ่งบอกมาก.. ก็เลยถามไปว่า "แล้วกินข้าวรึยัง" ไมค์ก็บอก"ยัง" พร้อมยิ้มหวานนนนน.. บอกไมค์ไปให้ สู้สู้(อัดเสียง) ไมค์ก็พยักหน้าพร้อมยิ้มหวานอีก โฮก... แค่ยิ้มแรกก็ตายไปแล้ว.. นี่ไมค์กะทำให้ 3 คนตรงนั้น ตาย 7 รอบเลยร๋ออ.. แล้วไมค์ก็เข้าไป.. จะว่าไปก็ถือว่าเป็นดวงเหมือนกันนะ เป็นจังหวะที่ไมค์ออกมากดน้ามกินพอดีเลยได้เจอ.. ขอบคุณสวรรค์ค่า..
ลงมานั่งรอข้างล่าง ก็คิดๆกัน ไมค์จะอิ่มไม๊ ข้าวแค่กล่องเดียวเอง แล้วต้องอยู่ถึงดึกอีก.. คิดได้อย่างนั้นก็เลยเดินไปซื้อหนมให้ พยายามเลือกแบบที่ไม่มีผลกระทบต่อเสียงล่ะ แต่ก็ไม่มีความรู้ด้านนี้ ฮ่าๆ เลยมั่วๆเอา เสร็จแล้วก็เอาขึ้นไปให้ ฝากๆไป.. แล้วก็กำลังรอลิฟต์ ไมค์ก็เดินออกมา.. อึ้งอเกน ออกมาได้ไง ก็ บายๆไมค์กันไป บอกจะกลับแล้ว ไมค์ก็ยิ้ม บ๊ายบาย ไมค์เดินไปเข้าห้องน้าม แล้วลิฟต์ก็มา แต่.. ไม่ลงกันค่า 55+ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ขอเจอตอนออกอีกซักนิด.. พอไมค์เดินออกมา พี่ก้อยเลยถาม "กินข้าวรึยังคะ?" ไมค์คงไม่ได้ยินเลยทำตาโต พี่ก้อยเลยถามอีกที "กินข้าวรึยังคะ" ไมค์ตอบ "กินแล้วคับ" เปียก็ถามไปอีก "ใกล้เสร็จรึยังจ๊ะ" ไมค์ตอบ "ยัง" แล้วก็บายๆ ท่าไมค์บ๊ายบาย น่ารักได้อีกค่า .. แล้วลิฟต์ก็มาพอดี ครั้งนี้ ลงแล้ว ฮ่าๆ... พี่โบบอก พูดเพราะกันไปไหน นะคะ นะจ๊ะ 55+เลี่ยนเหมือนกันเนอะ ขอบคุฯสวรรค์รอบที่2
ก่อนกลับก็นั่งรถไปอนุเสาวรีย์ ซื้อของ และ กลับบ้าน ถึงบ้านดึกอีกแร๊ววว T___T
-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----
วันนี้ก็ไปรอๆ 2 ชม.กว่า ยืนกันอยู่หน้าประตู ไมค์ลงรถเดินเลี้ยวมาก็เงยขึ้นมามอง แล้วก็ก้มหน้าดังเดิม เดินต๊อกแต๊กๆ มาอีกแล้ว พอเดินมาใกล้ๆถึง ไมค์ก็มองมาอีกนิด และก้มต่อ พี่โบก็เรียกยื่นหนมให้ ไมค์ก็ยิ้ม พยักหน้า เปียก็พูดไปว่า มันหายเย็นแล้วนะ เเช่ตู้เย็นก่อนๆ ไมค์ก็ยิ้มรับพร้อมพยักหน้า.. แล้วปุ๋ยก็ให้น้ำ ไมค์ก็ยิ้ม.. เดินๆไป พี่โบเลยถามไมค์ว่า วันนี้ดึกไม๊ ไมค์ก็บอกว่าดึก เปียก็ถามไป อัดเสียงเหลืออีกเยอะป๊าว ไมค์ตอบ เยอะนะ จากนั้นก็เดินเงียบๆไปถึงลิฟต์ ไมค์ทักทาย กอดๆเล่นๆกะพี่ทีมงาน ลิฟต์มาไมค์ก็ขึ้นลิฟต์ ยกมือขึ้นบ๊ายบาย... เป็นอันจบค่า
วันนี้ไมค์ดูนิ่งๆนะ.. แต่ก็โอเคล่ะ ไม่ได้นิ่งขั้นร้ายแรง ^^ ยังมียิ้มทักทาย แค่นี้ก็เกินพอแล้ว ..--.. วันนี้ไมค์ใส่เสื้อสีม่วงอ่อนๆ ตอนแรกเห็นก็ตกใจนะ ไม่ค่อยเห็นไมค์ใส่เสื้อสีๆ พอมาเห็นใกล้ๆก็ หืม.. รูพรุนเชียว กางเกงยีนส์ก็สีไม่เข้มแต่ก็ไม่ได้ซีดมาก บวกกับรองเท้าเกี๊ยะ โอ้โห... แต่งตัวธรรมดาๆ ยังหล่อเริดเลยค่า เอ๊าะ..วันนี้ ใส่หมวกเหมือนเดิม หมวกแบบสวมๆ ผ้าๆ เรียกว่าหมวกอะไรง่า เรียกไม่ถูก แต่ช่วงนี้เห็นใส่บ่อย คนหล่อจะแต่งยังไงก็หล่อเนอะ(ชมเยอะไปไม๊??)
ps. พรุ่งนี้ ฮอตโชว์พาว เซ็นทรัล ลาดพร้าวโลดดด.. ไปกันไม๊ค๊า??
pps. ไม่เอาแล้ว เริ่มไม่ไหวแล้ว ขอเลือกแบบที่สบายใจดีกว่า.. ถ้าไปแล้วอารมณ์ดีลั้นลายิ้มได้กับคนสองคน แต่ก็ต้องมาอึดอัดไม่สบายใจกับอีกคน แบบนี้ก็ไม่ไหว ขอเลือกไม่ไปดีกว่า -- ความสุข ความสนุก-สบายใจ มันมีค่ามากกว่านะ เก้อบ้าง แป๊กบ้าง แต่เราก็ยังมีความสุขดี ยังลั้นลาได้ t-t .. ไม่อาว ไม่อยากรับรู้ อยากได้อิสระภาพพพ .. T_____T จะทำยังไง จะทำยังไง T_______________________T
---- มองในแง่ดี จะสบายใจกว่าไม๊?? แต่ถึงยังไง.. ถึงจะหวังดีจิงๆ แต่แบบนี้เราก็ไม่ไหวล่ะ ไม่ชอบ มันมากเกินไป !!! ---- :( โฮกกกกกกก -- ((ระบาย t-t))
*--------**-------- ไมค์น่าร๊ากกกสุดโลกันต์ ร๊ากคู๊นนนนน.. ร๊ากกอล์ฟ --------**--------*
คิดถึงทุกคน
ไว้เจอกันน๊าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ไม่เจอกันนานแล้ว คิดถึงมากๆค่า
ได้ฤกษ์อัพไดซักที หลังจากที่คิดว่า จะอัพๆแต่ก็ขี้เกียจ มาเป็นเวลาหลายวัน.. ถ้าไม่ใช่เพราะงาน ไนน์เอนเตอร์เทรนก็คงจะผลัดวันประกันพรุ่งต่อไป.. เข้าเรื่องๆเลยละกัน
เมื่อวานเพิ่งตัดสินใจตอนเกือบๆเที่ยงว่าจะไป.. ขอบคุณพี่มี่ กะ พี่ปู มากๆคร่าสำหรับการอนุเคราะห์ครั้งยิ่งใหญ่ ขอบคุณมากน๊า... ออกจากบ้าน ไปเดินลั้นลาอยู่เอสพลานาดก่อน.. รอปุ๋ยเคมี รอพี่ปู.. พอมากันแล้วก็สรุปว่า เด๋วพี่ปูจะเดินไป ส่วนพวกเราจะไปเท็กซี่.. กำลังจะโบกรถ Mr.F ก็โทรมาฝากซื้อของ บอกว่าหิวมากก เปีย โบ ปุ๋ย เลยกลับเข้าไปยังเอสพลานาดซื้อของ-ออกมาหาแพม และเรียกแท็กซี่ พอไปถึงก็ตะลอนหาร้าน "ติดมัน" หานานมาก เดินไปทั่ว แล้วก็ไปเจอพี่จุ๊บ เลยเดินหาด้วยกัน ด้วยความที่ทุกคนชำนาญเส้นทางมากๆ เลยต้องหากันนานนี้สนึง ระหว่างที่เดินหาปุ๋ยก็พูดว่า "ไม่ใช่ว่าเดินหาน้าอ้วนแล้วเจอศิลปินนะ" ก็เลยพูดไป 'เราเคยมีดวงยังงั้นกันด้วยหรอ' เป็นอันจบ ข้ามขั้นตอนการหาร้านไปเลยละกัน--- และแล้วพวกเราก็เจอ Mr. F ส่งส่วย ยืนคุย เฮฮา บลาๆ ยืนคุยซักพัก ตาเปียเหลือบไปเห็น รถตู้สีขาวคุ้นตา ก็เริ่มเรียกทุกคนแระ "เห๊ย รถตู้ๆ" พอรถขับผ่านไป "เห๊ย..ป้ายแดง เห๊ย..ทะเบียน" ร่ำลาน้าอ้วนกันแทบไม่ทัน จากนั้นก็วิ่งๆๆ แล้วก็ไม่รู้ว่ารถจะไปทางไหนเพราะมันลับตาไปแล้ว วิ่งๆกันจะไปหน้างาน วิ่งไปได้ซักพักก็คิดกัน "แล้วถ้าเค้ามาด้านหลังล่ะ"(ที่ที่พวกเราอยู่เมื่อกี้) ก็เลยหยุดวิ่ง และแล้วก็เห็นรถวิ่งมา โอ้วว... รถ ไม่รู้ว่าข้างในมีคนไม๊ ไม่รู้ลงไปรึยัง แต่ก็วิ่งกันค่า วิ่งไป คิดไป(จะอยู่บนรถกันป๊าวน๊า) เหนื่อยมากก... จนรถเลี้ยว แล้วเห็นพี่ออยยืนแต่ไกล ครางนี้ วิ่งสุดชีวิตเลย..
พอรถจอด.. ประตูเปิด ชายในชุดสูทสีขาวก็เดินลงมาค่า เลยหันไปหาปุ๋ย นึกว่าปุ๋ยจะเรียก แต่ปุ๋ยกลับนิ่ง --เง๊อ-- ซักพักนึงปุ๋ยถึงเรียก "พี่กอล์ฟฟฟ" ระหว่างนั้น ชายในชุดยีนส์ เสื้อยีนส์สีเกือบๆซีด-พอดีตัว+เกงยีนส์ ยีนส์ๆๆทั้งตัวก็ก้าวลงมาพอดี โอ้ววว.. ชายชุดขาว เปียก็ว่าหล่ออลังแล้ว พอมาเจอชายชุดยีนส์ ดูเซอร์ๆนิดๆ คราวนี้แทบตาย T___T -- ต่อๆ พอปุ๋ยเรียกพี่กอล์ฟ ไมค์ที่กำลังเดินลงมา ก็หันมาก่อน แล้วก็เลยทักทาย ยิ้ม น่าร๊ากกก และก็เดินไป (ยังตราตรึง หล่อโฮกกก) หลังจากนั้นกอล์ฟก็หันมา พอหันมาเท่านั้นแหละ โอ้ววว.. แว่น จำได้ว่าเคยเห็นดีเจพล่ากุ้งใส่(สีดำ) แล้วบอกว่าเนี่ยเรียกว่าแว่นแมลงวัน.. พอเห็นปุ๊ป ปากเปียอ๊าปั๊ป กำลังจะพูดว่า "เเว่นแมลงวัน !!" แต่ก็นึกขึ้นได้ 'เงียบต่อไปแหละดีแร๊ววว' แล้วปุ๋ยก็ทัก "พี่กอล์ฟแว่นเท่" ทักทายๆ แล้วก็เดินไป จากนั้นพวกเราก็เดินเข้างาน.. พร้อมกับหอบแฮ่กๆ
ในงาน ดารา-นักร้อง มากมายกำลังเดินพรมม่วงกันอยู่ สวยๆ หล่อๆ กันทั้งน๊าน.. แล้วก็เดินไปหาพี่ๆ จากนั้นเดินไปฝั่งสแตนด์ ก่อนกอล์ฟไมค์เดินพรมนิดๆ ฝนตกค่า ตกปรอยๆ แล้วพอกอล์ฟไมค์เดินพรม ฝนตกเม็ดใหญ่ขึ้นนิดนึง มีคนตะโกนทักเป็นระยะๆ กอล์ฟกะไมค์ก็น่าร๊ากก แอ็คท่าให้สื่อถ่ายรูปมากมาย โดยเฉพาะกอล์ฟ แต่ละท่านี่ เห็นแล้วอมยิ้มเลย แล้วก็เห็นกอล์ฟโบกมือทักทายไปด้านข้าง พอหันไปดูก็ อ๋ออ.. คงจะโบกให้ปุ๋ยกะพี่จุ๊บ โอเค..งั้นขอพึ่งอานิสงค์นี้ด้วยน๊า 555+ แล้วก็เดินไปหยุดให้สื่อถ่ายรูปอีกที่นึง เตยก็ไปยืนๆบนรั้ว(สูงเท่าเก้าอี้ตัวน้อย) เลยยืนบ้างค่า ขอยืนด้วย แล้วก็โบกมือทักไมค์กันไป เป็นจังหวะที่ไมค์หันมาเห็นพอดี ไมค์ก็เลยโบกกลับมา โฮกกก... พอแล้วว แค่นี้พอแล้วว น่าร๊ากกก....
กอล์ฟไมค์เดินไปให้สือสัมภาษณ์+ถ่ายรูปอีกที่ ครั้งนี้ แอบเห็นท่าน่ารักๆของกอล์ฟเยอะเลย กรี๊ดดแตก(ในใจ) จากนั้นพี่ๆก็นำทีมพาเข้างานค่า เดินเข้าไป ก็เห็นกอล์ฟไมค์ยืนให้สัมภาษณ์อยู่ ^^ -- เดินต่อขึ้นไปข้างบนกัน ชั้น3 แต่ทำไมเหมือนชั้น 20 เลยง่ะ??? เหนื่อยมาก หอบเลย แอบมีเห็นป้ายเขียนไว้ว่า 'ชั้นสองครึ่ง' ยิ้ม ยิ้ม..งง งง ^^ เข้างานไปหาที่นั่ง นั่งลั้นลาอยู่ซักพักนึง และก็ กลับบ้าน 555+ ไม่ได้รอถึงงานเริ่มง่า(แต่พี่ปูบอก พอพวกเราออก งานก็เริ่ม555+)
กลับบ้านตัวเปียกฝนนิดหน่อย พี่จุ๊บมาส่งน้องๆที่ใต้ดิน ขอบคุณพี่จุ๊บค่า..
หลังจากนั้น การเดินเดินกลับบ้านเป็นไปด้วยความยากลำบากมากๆอ่า T____T
ตากฝน น้ำเข้ารองเท้า รอรถเมล์ ยืนโหนรถทั้งๆที่แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว บลาๆๆ ทรมานนนน
btw
ขอบคุณทุกๆคนอีกทีสำหรับเมื่อวานค่า ขอบคุณมากๆ แฮปปี้ๆ
Ps. ใกล้แล้ว อีก2วันจะเปิดเทอมแล้วววว
ต้องกลับไปนั่งทำการบ้านทั้งวันทั้งคืนอีกแล้วง่ะ เฮ่อออ T_______T
ไปแกรมมี่มา 2 วันติด
เริ่มด้วยเมื่อวาน เป็นอะไรที่แฮปปี้มาก -- ไมค์ลงรถมาแล้วก็พยักหน้า พี่ก้อยก็ยื่นชูปาจุ๊ปให้ ไมค์ก็ยิ้ม-พยักหน้า แล้วเปียค่อยส่งน้ามให้ แต่ถุงกระดาษมันจะขาด ก็เลยบอกไมค์ว่าระวังทะลุ ไมค์ก็รับๆ ยิ้ม.. พี่ก้อยบอกต่อ ลืมหยิบหลอดมานะ ไมค์ก็ยิ้มกว้างกว่าเดิมนิดนึง ... สรุป ผ่านไปเกือบ 10 วิ มีแค่พยักหน้ากะยิ้ม 555+ เริดเริดค่า... ระหว่างเดินขึ้นบันไดก็ได้ยินเสียง "ต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก" งงๆอยู่ว่าเสียงไร แล้วโบเลยบอก ดูรองเท้าไมค์ โอเค.. กระจ่างเลย.. เกี๊ยะมาเอง หลังจากนั้นก็ ต๊อกแต๊กต่อไป.. ต๊อกแต๊กกันจนไปถึงหน้าลิฟต์ เลยถามไมค์ว่า "วันนี้ดึกไม๊" ไมค์หันมายิ้มนิดๆแล้วตอบ "น่าจะดึกนะ" ถามต่อ..แล้วพรุ่งนี้เข้าป๊าว ไมค์ก็ยิ้มมากก่าเดิม และบอก "ไม่รู้เหมือนกัน" จากนั้นก็ขอถ่ายรูป ถ่ายเสร็จลิฟต์ก็มา..ไมค์ขึ้นไป จบข่าว.. นั่งรอ รอไป นึกขึ้นมาได้ ไมค์คงหิว ฝนก็ตกปรอยๆ ตึกก็ปิด ร้านข้าวก็ไม่มี.. เลยโทสั่งข้าว พอเค้ามาส่งก็เอาขึ้นไปให้ ไปถึงข้างบนลุงก็จะเอาเข้าไปให้ แต่ยามไม่อยู่ ระหว่างนั้น เปีย พี่โบ พี่ก้อย ตัวหดเหลือครึ่งนิ้ว กลัวยาม 55+ แล้วอยู่ๆลุงก็พูด คุณไมค์ ๆๆ พวกเราก็.. คงไม่จิงม๊าง แต่ตัวก็ยิ่งหดลงมาอีก.. แล้วพอได้ยินเสียงตอบ "ครับบบ" เท่านั้นแหละ เปียนี่มุดเข้ารักแร้พี่โบเลย พี่ก้อยก็มุดเปียอีกที 55+ พอไมค์เห็นถุงข้าว ไมค์ก็ ยิ้มมมม.. ยิ้มสุดๆอ๊า แก้มปริ ปากฉีกเลย ประมาณนั้น ยิ้มจิงใจมากๆ เล่นเอาคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นแทบละลายตายไป ถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่จริงเค้าคงยิ้มให้ถุงข้าว55+ แต่ก็ยังแอบดีใจนะ รอยยิ้มแบบนี้ ไม่เห็นนานมากแล้ว กรี๊ดกันไป.. แต่ไมค์คงหิวมากจิงๆล่ะ สีหน้าบ่งบอกมาก.. ก็เลยถามไปว่า "แล้วกินข้าวรึยัง" ไมค์ก็บอก"ยัง" พร้อมยิ้มหวานนนนน.. บอกไมค์ไปให้ สู้สู้(อัดเสียง) ไมค์ก็พยักหน้าพร้อมยิ้มหวานอีก โฮก... แค่ยิ้มแรกก็ตายไปแล้ว.. นี่ไมค์กะทำให้ 3 คนตรงนั้น ตาย 7 รอบเลยร๋ออ.. แล้วไมค์ก็เข้าไป.. จะว่าไปก็ถือว่าเป็นดวงเหมือนกันนะ เป็นจังหวะที่ไมค์ออกมากดน้ามกินพอดีเลยได้เจอ.. ขอบคุณสวรรค์ค่า..
ลงมานั่งรอข้างล่าง ก็คิดๆกัน ไมค์จะอิ่มไม๊ ข้าวแค่กล่องเดียวเอง แล้วต้องอยู่ถึงดึกอีก.. คิดได้อย่างนั้นก็เลยเดินไปซื้อหนมให้ พยายามเลือกแบบที่ไม่มีผลกระทบต่อเสียงล่ะ แต่ก็ไม่มีความรู้ด้านนี้ ฮ่าๆ เลยมั่วๆเอา เสร็จแล้วก็เอาขึ้นไปให้ ฝากๆไป.. แล้วก็กำลังรอลิฟต์ ไมค์ก็เดินออกมา.. อึ้งอเกน ออกมาได้ไง ก็ บายๆไมค์กันไป บอกจะกลับแล้ว ไมค์ก็ยิ้ม บ๊ายบาย ไมค์เดินไปเข้าห้องน้าม แล้วลิฟต์ก็มา แต่.. ไม่ลงกันค่า 55+ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ขอเจอตอนออกอีกซักนิด.. พอไมค์เดินออกมา พี่ก้อยเลยถาม "กินข้าวรึยังคะ?" ไมค์คงไม่ได้ยินเลยทำตาโต พี่ก้อยเลยถามอีกที "กินข้าวรึยังคะ" ไมค์ตอบ "กินแล้วคับ" เปียก็ถามไปอีก "ใกล้เสร็จรึยังจ๊ะ" ไมค์ตอบ "ยัง" แล้วก็บายๆ ท่าไมค์บ๊ายบาย น่ารักได้อีกค่า .. แล้วลิฟต์ก็มาพอดี ครั้งนี้ ลงแล้ว ฮ่าๆ... พี่โบบอก พูดเพราะกันไปไหน นะคะ นะจ๊ะ 55+เลี่ยนเหมือนกันเนอะ ขอบคุฯสวรรค์รอบที่2
ก่อนกลับก็นั่งรถไปอนุเสาวรีย์ ซื้อของ และ กลับบ้าน ถึงบ้านดึกอีกแร๊ววว T___T
-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----
วันนี้ก็ไปรอๆ 2 ชม.กว่า ยืนกันอยู่หน้าประตู ไมค์ลงรถเดินเลี้ยวมาก็เงยขึ้นมามอง แล้วก็ก้มหน้าดังเดิม เดินต๊อกแต๊กๆ มาอีกแล้ว พอเดินมาใกล้ๆถึง ไมค์ก็มองมาอีกนิด และก้มต่อ พี่โบก็เรียกยื่นหนมให้ ไมค์ก็ยิ้ม พยักหน้า เปียก็พูดไปว่า มันหายเย็นแล้วนะ เเช่ตู้เย็นก่อนๆ ไมค์ก็ยิ้มรับพร้อมพยักหน้า.. แล้วปุ๋ยก็ให้น้ำ ไมค์ก็ยิ้ม.. เดินๆไป พี่โบเลยถามไมค์ว่า วันนี้ดึกไม๊ ไมค์ก็บอกว่าดึก เปียก็ถามไป อัดเสียงเหลืออีกเยอะป๊าว ไมค์ตอบ เยอะนะ จากนั้นก็เดินเงียบๆไปถึงลิฟต์ ไมค์ทักทาย กอดๆเล่นๆกะพี่ทีมงาน ลิฟต์มาไมค์ก็ขึ้นลิฟต์ ยกมือขึ้นบ๊ายบาย... เป็นอันจบค่า
วันนี้ไมค์ดูนิ่งๆนะ.. แต่ก็โอเคล่ะ ไม่ได้นิ่งขั้นร้ายแรง ^^ ยังมียิ้มทักทาย แค่นี้ก็เกินพอแล้ว ..--.. วันนี้ไมค์ใส่เสื้อสีม่วงอ่อนๆ ตอนแรกเห็นก็ตกใจนะ ไม่ค่อยเห็นไมค์ใส่เสื้อสีๆ พอมาเห็นใกล้ๆก็ หืม.. รูพรุนเชียว กางเกงยีนส์ก็สีไม่เข้มแต่ก็ไม่ได้ซีดมาก บวกกับรองเท้าเกี๊ยะ โอ้โห... แต่งตัวธรรมดาๆ ยังหล่อเริดเลยค่า เอ๊าะ..วันนี้ ใส่หมวกเหมือนเดิม หมวกแบบสวมๆ ผ้าๆ เรียกว่าหมวกอะไรง่า เรียกไม่ถูก แต่ช่วงนี้เห็นใส่บ่อย คนหล่อจะแต่งยังไงก็หล่อเนอะ(ชมเยอะไปไม๊??)
ps. พรุ่งนี้ ฮอตโชว์พาว เซ็นทรัล ลาดพร้าวโลดดด.. ไปกันไม๊ค๊า??
pps. ไม่เอาแล้ว เริ่มไม่ไหวแล้ว ขอเลือกแบบที่สบายใจดีกว่า.. ถ้าไปแล้วอารมณ์ดีลั้นลายิ้มได้กับคนสองคน แต่ก็ต้องมาอึดอัดไม่สบายใจกับอีกคน แบบนี้ก็ไม่ไหว ขอเลือกไม่ไปดีกว่า -- ความสุข ความสนุก-สบายใจ มันมีค่ามากกว่านะ เก้อบ้าง แป๊กบ้าง แต่เราก็ยังมีความสุขดี ยังลั้นลาได้ t-t .. ไม่อาว ไม่อยากรับรู้ อยากได้อิสระภาพพพ .. T_____T จะทำยังไง จะทำยังไง T_______________________T
---- มองในแง่ดี จะสบายใจกว่าไม๊?? แต่ถึงยังไง.. ถึงจะหวังดีจิงๆ แต่แบบนี้เราก็ไม่ไหวล่ะ ไม่ชอบ มันมากเกินไป !!! ---- :( โฮกกกกกกก -- ((ระบาย t-t))
*--------**-------- ไมค์น่าร๊ากกกสุดโลกันต์ ร๊ากคู๊นนนนน.. ร๊ากกอล์ฟ --------**--------*
คิดถึงทุกคน
ไว้เจอกันน๊าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ไม่เจอกันนานแล้ว คิดถึงมากๆค่า
เริ่มจากเมื่อวันก่อน.. ไปงานseed.. ช่วงบ่ายๆก็แว๊ปไปหาพี่เอ็มพี่เจก่อนเฮฮาหนุกหนานมากๆ.. นานๆเจอทีก็รู้สึกดีนะ.. ขอบคุณค่า ขอบคุณ พอถึงเวลาที่รอคอยก็ลุกพรวดกันที่เดียว 5 คนเลย 555+ วิ่งๆๆ(พุ่ง)ไปหวัดดีพี่เอ็มพี่เจ พี่เจงี้ มองด้วยความงงสุดขีด(จะรีบไปไหนก๊าน) มือก็สะกิดพี่เอ็มให้หันมา ส่วนตายังคงมองอยู่ พอหวัดดีเส็ดพวกเราก๊ะ พุ่งไปบันไดเลื่อน.. พอมองขึ้นไป สายตาพี่เจยังคงอยู่.. พี่เอ็มอีก พี่ๆคง งงกันน่าดู หุหุ
แล้วก็วิ่งมาหยุดอยู่ที่ทางรถเข้าระหว่างสยามเซ็น-พารากอน.. ทีนี้ก็ไปต่อไม่ถูกแล้ว ไม่รู้จะไปทางไหน เค้าจะมาทางไหน?? ยืนกันอยู่ซักแป๊ป เห็นรถตู้วิ่งออกมาทางด้านหลังสยามเซ็น โฮกก.. ไกลมากค่า แต่ก็วิ่งๆๆ 55+ ใส่ส้นสูงอีกเปีย แต่วิ่งก่อนใครเค้าเลย พอวิ่งๆไป เริ่มคิดได้ว่า ต่อให้ได้เหรียญทองโอลิมปิคยังไงก็ไม่ทัน เลยเข้าไปในพารากอนดีกว่า.. แต่ก็สติลวิ่งอยู่ค่า ไปบันไดเลื่อน ลิฟต์.. แล้วก็ไปโผล่ด้านบนแถวโรงหนังรีบๆเดินกัน แล้วทีนี้ก็ได้วิ่งอีกรอบเมื่อเห็นออร่าอยู่ข้างหน้า ก็วิ่งๆๆ ไปด้านหน้า แล้วเดินถอยหลัง หันหน้าไปทางศิลปิน ก็ทักกอล์ฟไมค์กัน "แห่กๆ กอล์ฟ แห่กๆ หวัด แห่กๆ ดี แห่กๆ " ยังงี้เลยค่า... พูดไป หอบไป กอล์ฟก็รับทักนิดนึง ส่วนไมค์ก็ยิ้ม พยักหน้า น่าร๊ากอีกแล้ว .. พี่ทิพไปเดินข้างไมค์แล้วก็บอกให้มองป้ายนะ.. ไมค์ก็พยักหน้ารับ.. เดินๆไปอีกนิด ก็เข้างาน.. เเล้วพวกเราก็มายืนหอบกัน ฮ่าๆ
ในงานตอนกอล์ฟไมค์เดินพรหมเปียก็ สั่นสุดๆค่า ในนั้นมันหนาวด้วย ขั้วโลกเลย .. แล้วยิ่งกอล์ฟไมค์เดินมา ทั้งหนาว ทั้งตื่นเต้น(ตื่นเต้นอะไร??) เลยตัวสั่นสุดๆแล้ว มีตอนที่กอล์ฟไมค์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า หูย.. รูปเบลอหมดเลย ถ่ายเท่าไหร่ก็ไม่ชัด 55+ บังคับมือไม่ไหวแล้ว.. ตอนที่หยุดยืนก็น่าร๊ากมากๆ ไมค์เดินมาแล้วหยุด แล้วคงเห็น ไมค์เลยพยักหน้าให้พร้อมยิ้ม... และหลังจากนั้น ไมค์เล่นกับทุกทิศเลยค่า เหนือ ใต้ ออก ตก เฉียง ตะแคง อะไรเล่นหมด ยกเว้นตรงที่เปียอยู่ 555555+ ก็แบบ..ไม่เป็นไร.. แค่เห็นก็โอแล้ว.. ไมค์กับกอล์ฟทำท่าทำทางน่ารักเว่อๆ.. พอถึงเวลาที่ต้องเดินต่อ ไมค์ก็หันมา..แล้วพยักหน้าพร้อมยิ้มให้อีก 1ทีแล้วค่อยเดินไป.. จะบอกว่า รู้สึกดีล่ะ มากๆเลย.. ช่วงนี้รู้สึกดีกับการพยักหน้าของไมค์(ก็ได้อยู่เท่านี้..ถ้าได้มากกว่านี้ก็ละลายไปแล้ว ฮ่าๆ) แล้วพอกอล์ฟจะเดิน ก็เรียกกอล์ฟนะ เรียกแล้วบ๊ายบาย.. กอล์ฟก็หันมา... ซึ่ง หันมาหาใครไม่รู้ 555+ เรียกกันเยอะ แล้วกอล์ฟใส่แว่น เลยมองไม่เห็นว่าหันมาหาใคร .. เท่าที่คิดก็คง หันมาหาทุกๆคนอ่าล่ะ.. กอล์ฟไมค์เล่นกับแฟนๆ เป็นภาพที่น่ารักดี.. ^____^
จากนั้นก็ไปกินฟูจิ..แบบว่าไม่ไหวแล้ว ตั้งแต่เช้ากินขนมปังไปชิ้นเดียว น้ามเนิ้มนี่ก็ไม่ได้แตะ..โฮก... กินแบบรีบๆ จะได้ไม่ต้องกลับบ้านดึก แต่ก็น๊า... รถติดเว่อ ถึงบ้าน 4 ทุ่มกว่า ฮึ่ม..โดนอีกแล้วว T^T
------*------*------*------*------*------*------*------*------*------*------*------
แล้วเมื่อวานไปตึก.. ไปถึงเร็วเกิ๊นเลยต้องนั่งรอนานๆ ซัก4 โมงกว่าๆ กอล์ฟไมค์ก็มาถึง.. ก็กะๆไว้ว่าจะทัก "หวัดดี" ไรงี้ แต่.. อ๊ายยย กอล์ฟไมค์พากล้องมาด้วย อดค่า 55+ รู้มาว่าตอนเช้ามีถ่ายอะไรซักอย่าง แต่ไม่คิดว่าจะถ่ายมาถึงที่นี่เลย.. ไปยืนกัน3คนอยู่ตรงบันไดขั้นกลางๆ กอล์ฟก็พูดๆกับกล้องไป ไมค์ก็เดินๆ.. เดินมาใกล้ถึงตรงที่พวกเราอยู่กันแล้ว แต่ทำไรไม่ได้เลยง่ะ ถ่ายรายการอยู่..จะให้เรียกทักก็คงไม่ใช่เรื่อง.. เลยได้แต่มองไป แต่พอเดินมาถึงไมค์ก็หันหน้ามาทัก โฮกกก.. กรี๊ด.. ที่บอกว่าทักนี่ก็คือ เหมือนเดิม.. มองหน้ายิ้มหวาน แล้วพยักหน้า 55+ แล้วจากนั้นก็เป็นกอล์ฟ พอกอล์ฟเดินมาถึง กอล์ฟก็ทักแบบท่าทหารทำความเคารพอ่ะ โอ้ววว...กรี๊ด มีตายค่ะมีตาย.. แต่ก็นั่นแหละ ถ่ายรายการอยู่ไง เลยได้การทักทายที่น่ารักๆแบบนี้.. (คิดเอาเอง) แล้วก็เดินๆขึ้นไปกัน.. มีถ่ายซ้ำรอบสองรอบ ^__^ ได้เห็นนานขึ้นนิดนึง แล้วก็บลาๆๆไป.. เค้าขึ้นไปถ่ายต่อข้างบน .. จากนั้นก็ไปรอ ไปสมรภูมิรบ(บันไดหลังที่เค้าสูบบุหรี่กัน) โอย..แทบตาย -- แล้วก็ลงมารอข้างล่าง
รอซักพักใหญ่กอล์ฟไมค์ก็มา.. ถ่ายรายการอีกแล้ว ก็ถ่ายๆกันไป.. มีซ็อตนึงที่ไมค์มองกล้อง.. แล้วก็เปลี่ยนจากมองกล้องมามอง 3คนที่ยืนอยู่ แล้วไมค์ก็ทำมือไอเลิฟยูไว้ตรงเอว แล้วหันกลับไปมองกล้อง.... โฮยยยยย กรี๊ดค่า กรี๊ดมากๆเเล้ว.. ทำให้กล้องหรือให้คนก็มิอาจรู้ได้... แต่คงให้กล้องแหละ.. แต่ถึงยังงั้นก็จะกรี๊ดอ่ะ.. น่ารักเว่อๆ แล้วก็เดินถ่ายรายการไปจนถึงรถ.. ไมค์ทำท่าไรไม่รู้ เท่ๆ ส่วนกอล์ฟ ทำท่าร้องไห้อ๊า เอามือ2ข้างขยี้ตา โฮกก.. น่าร๊ากกกก พอถ่ายเส็ดเลยถามไมค์ "ไมค์กลับเลยรึเปล่า" ไมค์ก็หันมาตอบยาวๆ แต่ฟังไม่รู้เรื่อง 55+ ฟังออกแค่ "ยังไม่กลับ มี...ต่อ... บลาๆ งึมงำๆ" แล้วก็มีน้องคนนึงมาขอถ่ายรูปไมค์ ไมค์ก็ยืนให้ถ่าย ระหว่างที่ถ่าย กอล์ฟก็เล่นๆ ไม่ยอมเดินผ่านหลังไมค์ เดินแทรกกลางด้วยวิธีการ ย่อขาลง แล้วสไลด์ตัวไปใต้กล้อง คนถือกล้อง+คนถูกถ่าย งงกันเลยทีเดียว ^__^ พอเดินต่อไป.. น้องคนเดิมก็ขอถ่ายรูปกอล์ฟ เรียก " พี่กอล์ฟ พี่กอล์ฟคะ พี่กอล์ฟ" แต่กอล์ฟไม่หัน ทีนี้ไมค์จัดการเอง " พี่กอล์ฟขาาาาา" ลากเสียงยาวๆ ทำเสียงเด็กๆอ้อนๆ ต๊ายๆๆตาย ณ ตรงนั้นเลย ได้ยินไมค์พูดปุ๊ป 3คนตรงนั้นหัวเราะพวดเลยทีเดียว กลั้นไม่อยู่จิงๆ หัวเราะแบบไม่เกรงใจไมค์เลย น่าร๊ากกโค่ด ฮาด้วย กรี๊ดแตกอีกรอบ
เดินขึ้นไปถึงด้านบน เปียเลยพูดกับกอล์ฟด้วยประโยคที่คิดมาตั้งแต่ก่อนนอนว่า "เมื่อวานกอล์ฟหล่อมาก" และเอ็กเป็คคำตอบกอล์ฟเป็น "ขอบคุณครับ" ทั้งหมดใช้เวลา 2 วินาที จากนั้นก็จะไปหาไมค์(เอียง) และเปียก็เริ่มปฎิบัติการ กอล์ฟเดินอยู่หลังเปีย.. ไมค์เดินอยู่หน้า เลยหันไปพูดกะกอล์ฟ "กอล์ฟ เมื่อวานกอล์ฟหล่อมากเลยอ่ะ" แต่ไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ 55+ กอล์ฟทำหน้าแปลกใจ (ร้อยวันพันปีไม่เคยชวนคุย) ตอบมา "ฮึ??" เปียก็ " ก็เมื่อวานหล่อมากเลย งานซี๊ดอ่ะ" กอล์ฟยิ้มๆแล้วพูดต่อ "(หล่อ)ยังไง?" เปียก็เริ่มแระ แบบ..ไมค์ไปไกลแล้ว หันคุยกะกอล์ฟที หันไปดูไมค์ที หันไปมา แล้วก็พูดไป "ก็หล่อนะ หล่ออ่ะ มากๆ" ณ ตอนนั้น ไมค์อยู่ไกลมั่กแล้ว กอล์ฟสติลพูด "แต่กอล์ฟ(ยัง)ไม่ได้ทำไรเลยนะ" เปียก็.. "ก็ผมเผิม หน้าอะไรยังงี้ หล่อหมด" ยิ้มๆให้กอล์ฟ แล้วก็วิ่งๆๆๆไปหาโบที่เดินอยู่กะไมค์ ณ ตอนนั้นคือกอล์ฟน่ารักมากค่า น่ารักจิงๆ ไม่เคยคิดว่าจะได้คุยกะกอล์ฟแบบนี้ แต่ก็นะ 'ความเอียง' ยังมีอยู่ในตัวเปียเยอะมาก ก็เลย ยังไงก็ขอไมค์ล่ะ..>><<
พอถึงหน้าลิฟต์ ก็อยู่หลังไมค์ ตั้งกล้องไว้ กะว่าไมค์หันมาจะขอถ่าย แต่ระหว่างนั้น ได้ยินเสียงกอล์ฟพูดเลยหันหน้าไป ก็เห็นปุ๋ยให้กอล์ฟอวยพรอยู่ เลยคิดว่า ถ่ายกอล์ฟซักรูปไปให้พี่ๆน้องๆที่ชอบกอล์ฟก่อนก็ได้.. เป็นจังหวะเดียวกับที่ พี่โบเรียกไมค์ให้หันมาถ่ายกล้องเปียพอดี โบบอกว่า.. พอไมค์หันมาปุ๊ป เปียก็หันไปหากอล์ฟปั๊ป ยืนมองกอล์ฟ โบก็สะกิด เรียก "เปียๆๆๆๆ" แต่เปียไม่หันไง.. ไมค์ก็เลยหัวเราะๆยิ้มๆ แล้วหันกลับไป... โฮกกกกก.. พลาดอีกแล้ว อดอีกแล้ว ไม่ได้คุยกับไมค์อเกน.. แล้วคือรูปกอล์ฟก็ไม่ได้นะ 555+ เพราะพอโบเรียกเปียรอบ2ตอนไมค์หันกลับแล้ว เปียก็ค่อยหันไปหาโบ.. สรุป รูปกอล์ฟก็ไม่ได้ กับไมค์ก็ไม่ได้ แถมไม่ได้คุยอีกตังหาก.. วันนี้มี4คน 3คนก็ไปกะกอล์ฟหมด เหลือโบคุยกะไมค์คนเดียว.... T_______T เปีย อยาก คุย กะ ไมค์ค์ค์ค์ เสียจัยยย... จากนั้นเปียก็เริ่มยืนตรงแระ ไม่หันไปหากอล์ฟ แต่ก็ไม่กล้าเรียกไมค์ คนอื่นคุยกะกอล์ฟ เปียยืนมองหลังไมค์ T^T (ไมค์หันหลังอยู่) ไม่มีใครคุยอะไรกะไมค์ ไมค์ก็เดินไปที่ลิฟต์low zone เปียสติลเบลอ.. เลยยืนอยู่กะที่ ไม่ได้บ๊ายบาย ไม่ได้ทำไรเลย ยืนมองไมค์จนเดินไปถึงลิฟต์และขึ้นลิฟต์ไป... T^T เบลอๆๆ... แล้วก็หันมาดูคนอื่นคุยกะกอล์ฟ มองกอล์ฟ.. นานๆ จนลิฟต์มาและขึ้นลิฟต์ไป เปียยังมึนไม่หายเลย 555+ ...อยากคุยกะไมค์... จากนั้นก็รออีกซักพักแล้วก็กลับบ้าน
ระหว่างกลับก็ครวญครางไป.. เสียใจ อยากคุยกะไมค์ อยากมองไมค์นานๆ ทีหลังจะไม่ลังเลแล้ว ตั้งสติมั่น สู้ๆ(บ้าไปแล้ว)
ยาวไป อ่านไหวกันป่ะคะ????
ปล. ชอบจบไดแบบ อยู่ๆก็จบ ทุกทีเลย.. คงพิมเยอะเกิน พอท้ายๆเลยเบลอทุกครั้งเลย(สังเกตได้)
ปล.2 รายการที่ถ่ายวันนี้ คงประมาณว่า one day with Golf Mike ล่ะมั้งค๊า รอดูกันน๊า
^_________________^
ได้ฤกษ์อัพไดซักที หลังจากที่คิดว่า จะอัพๆแต่ก็ขี้เกียจ มาเป็นเวลาหลายวัน.. ถ้าไม่ใช่เพราะงาน ไนน์เอนเตอร์เทรนก็คงจะผลัดวันประกันพรุ่งต่อไป.. เข้าเรื่องๆเลยละกัน
เมื่อวานเพิ่งตัดสินใจตอนเกือบๆเที่ยงว่าจะไป.. ขอบคุณพี่มี่ กะ พี่ปู มากๆคร่าสำหรับการอนุเคราะห์ครั้งยิ่งใหญ่ ขอบคุณมากน๊า... ออกจากบ้าน ไปเดินลั้นลาอยู่เอสพลานาดก่อน.. รอปุ๋ยเคมี รอพี่ปู.. พอมากันแล้วก็สรุปว่า เด๋วพี่ปูจะเดินไป ส่วนพวกเราจะไปเท็กซี่.. กำลังจะโบกรถ Mr.F ก็โทรมาฝากซื้อของ บอกว่าหิวมากก เปีย โบ ปุ๋ย เลยกลับเข้าไปยังเอสพลานาดซื้อของ-ออกมาหาแพม และเรียกแท็กซี่ พอไปถึงก็ตะลอนหาร้าน "ติดมัน" หานานมาก เดินไปทั่ว แล้วก็ไปเจอพี่จุ๊บ เลยเดินหาด้วยกัน ด้วยความที่ทุกคนชำนาญเส้นทางมากๆ เลยต้องหากันนานนี้สนึง ระหว่างที่เดินหาปุ๋ยก็พูดว่า "ไม่ใช่ว่าเดินหาน้าอ้วนแล้วเจอศิลปินนะ" ก็เลยพูดไป 'เราเคยมีดวงยังงั้นกันด้วยหรอ' เป็นอันจบ ข้ามขั้นตอนการหาร้านไปเลยละกัน--- และแล้วพวกเราก็เจอ Mr. F ส่งส่วย ยืนคุย เฮฮา บลาๆ ยืนคุยซักพัก ตาเปียเหลือบไปเห็น รถตู้สีขาวคุ้นตา ก็เริ่มเรียกทุกคนแระ "เห๊ย รถตู้ๆ" พอรถขับผ่านไป "เห๊ย..ป้ายแดง เห๊ย..ทะเบียน" ร่ำลาน้าอ้วนกันแทบไม่ทัน จากนั้นก็วิ่งๆๆ แล้วก็ไม่รู้ว่ารถจะไปทางไหนเพราะมันลับตาไปแล้ว วิ่งๆกันจะไปหน้างาน วิ่งไปได้ซักพักก็คิดกัน "แล้วถ้าเค้ามาด้านหลังล่ะ"(ที่ที่พวกเราอยู่เมื่อกี้) ก็เลยหยุดวิ่ง และแล้วก็เห็นรถวิ่งมา โอ้วว... รถ ไม่รู้ว่าข้างในมีคนไม๊ ไม่รู้ลงไปรึยัง แต่ก็วิ่งกันค่า วิ่งไป คิดไป(จะอยู่บนรถกันป๊าวน๊า) เหนื่อยมากก... จนรถเลี้ยว แล้วเห็นพี่ออยยืนแต่ไกล ครางนี้ วิ่งสุดชีวิตเลย..
พอรถจอด.. ประตูเปิด ชายในชุดสูทสีขาวก็เดินลงมาค่า เลยหันไปหาปุ๋ย นึกว่าปุ๋ยจะเรียก แต่ปุ๋ยกลับนิ่ง --เง๊อ-- ซักพักนึงปุ๋ยถึงเรียก "พี่กอล์ฟฟฟ" ระหว่างนั้น ชายในชุดยีนส์ เสื้อยีนส์สีเกือบๆซีด-พอดีตัว+เกงยีนส์ ยีนส์ๆๆทั้งตัวก็ก้าวลงมาพอดี โอ้ววว.. ชายชุดขาว เปียก็ว่าหล่ออลังแล้ว พอมาเจอชายชุดยีนส์ ดูเซอร์ๆนิดๆ คราวนี้แทบตาย T___T -- ต่อๆ พอปุ๋ยเรียกพี่กอล์ฟ ไมค์ที่กำลังเดินลงมา ก็หันมาก่อน แล้วก็เลยทักทาย ยิ้ม น่าร๊ากกก และก็เดินไป (ยังตราตรึง หล่อโฮกกก) หลังจากนั้นกอล์ฟก็หันมา พอหันมาเท่านั้นแหละ โอ้ววว.. แว่น จำได้ว่าเคยเห็นดีเจพล่ากุ้งใส่(สีดำ) แล้วบอกว่าเนี่ยเรียกว่าแว่นแมลงวัน.. พอเห็นปุ๊ป ปากเปียอ๊าปั๊ป กำลังจะพูดว่า "เเว่นแมลงวัน !!" แต่ก็นึกขึ้นได้ 'เงียบต่อไปแหละดีแร๊ววว' แล้วปุ๋ยก็ทัก "พี่กอล์ฟแว่นเท่" ทักทายๆ แล้วก็เดินไป จากนั้นพวกเราก็เดินเข้างาน.. พร้อมกับหอบแฮ่กๆ
ในงาน ดารา-นักร้อง มากมายกำลังเดินพรมม่วงกันอยู่ สวยๆ หล่อๆ กันทั้งน๊าน.. แล้วก็เดินไปหาพี่ๆ จากนั้นเดินไปฝั่งสแตนด์ ก่อนกอล์ฟไมค์เดินพรมนิดๆ ฝนตกค่า ตกปรอยๆ แล้วพอกอล์ฟไมค์เดินพรม ฝนตกเม็ดใหญ่ขึ้นนิดนึง มีคนตะโกนทักเป็นระยะๆ กอล์ฟกะไมค์ก็น่าร๊ากก แอ็คท่าให้สื่อถ่ายรูปมากมาย โดยเฉพาะกอล์ฟ แต่ละท่านี่ เห็นแล้วอมยิ้มเลย แล้วก็เห็นกอล์ฟโบกมือทักทายไปด้านข้าง พอหันไปดูก็ อ๋ออ.. คงจะโบกให้ปุ๋ยกะพี่จุ๊บ โอเค..งั้นขอพึ่งอานิสงค์นี้ด้วยน๊า 555+ แล้วก็เดินไปหยุดให้สื่อถ่ายรูปอีกที่นึง เตยก็ไปยืนๆบนรั้ว(สูงเท่าเก้าอี้ตัวน้อย) เลยยืนบ้างค่า ขอยืนด้วย แล้วก็โบกมือทักไมค์กันไป เป็นจังหวะที่ไมค์หันมาเห็นพอดี ไมค์ก็เลยโบกกลับมา โฮกกก... พอแล้วว แค่นี้พอแล้วว น่าร๊ากกก....
กอล์ฟไมค์เดินไปให้สือสัมภาษณ์+ถ่ายรูปอีกที่ ครั้งนี้ แอบเห็นท่าน่ารักๆของกอล์ฟเยอะเลย กรี๊ดดแตก(ในใจ) จากนั้นพี่ๆก็นำทีมพาเข้างานค่า เดินเข้าไป ก็เห็นกอล์ฟไมค์ยืนให้สัมภาษณ์อยู่ ^^ -- เดินต่อขึ้นไปข้างบนกัน ชั้น3 แต่ทำไมเหมือนชั้น 20 เลยง่ะ??? เหนื่อยมาก หอบเลย แอบมีเห็นป้ายเขียนไว้ว่า 'ชั้นสองครึ่ง' ยิ้ม ยิ้ม..งง งง ^^ เข้างานไปหาที่นั่ง นั่งลั้นลาอยู่ซักพักนึง และก็ กลับบ้าน 555+ ไม่ได้รอถึงงานเริ่มง่า(แต่พี่ปูบอก พอพวกเราออก งานก็เริ่ม555+)
กลับบ้านตัวเปียกฝนนิดหน่อย พี่จุ๊บมาส่งน้องๆที่ใต้ดิน ขอบคุณพี่จุ๊บค่า..
หลังจากนั้น การเดินเดินกลับบ้านเป็นไปด้วยความยากลำบากมากๆอ่า T____T
ตากฝน น้ำเข้ารองเท้า รอรถเมล์ ยืนโหนรถทั้งๆที่แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว บลาๆๆ ทรมานนนน
btw
ขอบคุณทุกๆคนอีกทีสำหรับเมื่อวานค่า ขอบคุณมากๆ แฮปปี้ๆ
Ps. ใกล้แล้ว อีก2วันจะเปิดเทอมแล้วววว
ต้องกลับไปนั่งทำการบ้านทั้งวันทั้งคืนอีกแล้วง่ะ เฮ่อออ T_______T
ไปแกรมมี่มา 2 วันติด
เริ่มด้วยเมื่อวาน เป็นอะไรที่แฮปปี้มาก -- ไมค์ลงรถมาแล้วก็พยักหน้า พี่ก้อยก็ยื่นชูปาจุ๊ปให้ ไมค์ก็ยิ้ม-พยักหน้า แล้วเปียค่อยส่งน้ามให้ แต่ถุงกระดาษมันจะขาด ก็เลยบอกไมค์ว่าระวังทะลุ ไมค์ก็รับๆ ยิ้ม.. พี่ก้อยบอกต่อ ลืมหยิบหลอดมานะ ไมค์ก็ยิ้มกว้างกว่าเดิมนิดนึง ... สรุป ผ่านไปเกือบ 10 วิ มีแค่พยักหน้ากะยิ้ม 555+ เริดเริดค่า... ระหว่างเดินขึ้นบันไดก็ได้ยินเสียง "ต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก" งงๆอยู่ว่าเสียงไร แล้วโบเลยบอก ดูรองเท้าไมค์ โอเค.. กระจ่างเลย.. เกี๊ยะมาเอง หลังจากนั้นก็ ต๊อกแต๊กต่อไป.. ต๊อกแต๊กกันจนไปถึงหน้าลิฟต์ เลยถามไมค์ว่า "วันนี้ดึกไม๊" ไมค์หันมายิ้มนิดๆแล้วตอบ "น่าจะดึกนะ" ถามต่อ..แล้วพรุ่งนี้เข้าป๊าว ไมค์ก็ยิ้มมากก่าเดิม และบอก "ไม่รู้เหมือนกัน" จากนั้นก็ขอถ่ายรูป ถ่ายเสร็จลิฟต์ก็มา..ไมค์ขึ้นไป จบข่าว.. นั่งรอ รอไป นึกขึ้นมาได้ ไมค์คงหิว ฝนก็ตกปรอยๆ ตึกก็ปิด ร้านข้าวก็ไม่มี.. เลยโทสั่งข้าว พอเค้ามาส่งก็เอาขึ้นไปให้ ไปถึงข้างบนลุงก็จะเอาเข้าไปให้ แต่ยามไม่อยู่ ระหว่างนั้น เปีย พี่โบ พี่ก้อย ตัวหดเหลือครึ่งนิ้ว กลัวยาม 55+ แล้วอยู่ๆลุงก็พูด คุณไมค์ ๆๆ พวกเราก็.. คงไม่จิงม๊าง แต่ตัวก็ยิ่งหดลงมาอีก.. แล้วพอได้ยินเสียงตอบ "ครับบบ" เท่านั้นแหละ เปียนี่มุดเข้ารักแร้พี่โบเลย พี่ก้อยก็มุดเปียอีกที 55+ พอไมค์เห็นถุงข้าว ไมค์ก็ ยิ้มมมม.. ยิ้มสุดๆอ๊า แก้มปริ ปากฉีกเลย ประมาณนั้น ยิ้มจิงใจมากๆ เล่นเอาคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นแทบละลายตายไป ถึงแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่จริงเค้าคงยิ้มให้ถุงข้าว55+ แต่ก็ยังแอบดีใจนะ รอยยิ้มแบบนี้ ไม่เห็นนานมากแล้ว กรี๊ดกันไป.. แต่ไมค์คงหิวมากจิงๆล่ะ สีหน้าบ่งบอกมาก.. ก็เลยถามไปว่า "แล้วกินข้าวรึยัง" ไมค์ก็บอก"ยัง" พร้อมยิ้มหวานนนนน.. บอกไมค์ไปให้ สู้สู้(อัดเสียง) ไมค์ก็พยักหน้าพร้อมยิ้มหวานอีก โฮก... แค่ยิ้มแรกก็ตายไปแล้ว.. นี่ไมค์กะทำให้ 3 คนตรงนั้น ตาย 7 รอบเลยร๋ออ.. แล้วไมค์ก็เข้าไป.. จะว่าไปก็ถือว่าเป็นดวงเหมือนกันนะ เป็นจังหวะที่ไมค์ออกมากดน้ามกินพอดีเลยได้เจอ.. ขอบคุณสวรรค์ค่า..
ลงมานั่งรอข้างล่าง ก็คิดๆกัน ไมค์จะอิ่มไม๊ ข้าวแค่กล่องเดียวเอง แล้วต้องอยู่ถึงดึกอีก.. คิดได้อย่างนั้นก็เลยเดินไปซื้อหนมให้ พยายามเลือกแบบที่ไม่มีผลกระทบต่อเสียงล่ะ แต่ก็ไม่มีความรู้ด้านนี้ ฮ่าๆ เลยมั่วๆเอา เสร็จแล้วก็เอาขึ้นไปให้ ฝากๆไป.. แล้วก็กำลังรอลิฟต์ ไมค์ก็เดินออกมา.. อึ้งอเกน ออกมาได้ไง ก็ บายๆไมค์กันไป บอกจะกลับแล้ว ไมค์ก็ยิ้ม บ๊ายบาย ไมค์เดินไปเข้าห้องน้าม แล้วลิฟต์ก็มา แต่.. ไม่ลงกันค่า 55+ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ขอเจอตอนออกอีกซักนิด.. พอไมค์เดินออกมา พี่ก้อยเลยถาม "กินข้าวรึยังคะ?" ไมค์คงไม่ได้ยินเลยทำตาโต พี่ก้อยเลยถามอีกที "กินข้าวรึยังคะ" ไมค์ตอบ "กินแล้วคับ" เปียก็ถามไปอีก "ใกล้เสร็จรึยังจ๊ะ" ไมค์ตอบ "ยัง" แล้วก็บายๆ ท่าไมค์บ๊ายบาย น่ารักได้อีกค่า .. แล้วลิฟต์ก็มาพอดี ครั้งนี้ ลงแล้ว ฮ่าๆ... พี่โบบอก พูดเพราะกันไปไหน นะคะ นะจ๊ะ 55+เลี่ยนเหมือนกันเนอะ ขอบคุฯสวรรค์รอบที่2
ก่อนกลับก็นั่งรถไปอนุเสาวรีย์ ซื้อของ และ กลับบ้าน ถึงบ้านดึกอีกแร๊ววว T___T
-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----*-----
วันนี้ก็ไปรอๆ 2 ชม.กว่า ยืนกันอยู่หน้าประตู ไมค์ลงรถเดินเลี้ยวมาก็เงยขึ้นมามอง แล้วก็ก้มหน้าดังเดิม เดินต๊อกแต๊กๆ มาอีกแล้ว พอเดินมาใกล้ๆถึง ไมค์ก็มองมาอีกนิด และก้มต่อ พี่โบก็เรียกยื่นหนมให้ ไมค์ก็ยิ้ม พยักหน้า เปียก็พูดไปว่า มันหายเย็นแล้วนะ เเช่ตู้เย็นก่อนๆ ไมค์ก็ยิ้มรับพร้อมพยักหน้า.. แล้วปุ๋ยก็ให้น้ำ ไมค์ก็ยิ้ม.. เดินๆไป พี่โบเลยถามไมค์ว่า วันนี้ดึกไม๊ ไมค์ก็บอกว่าดึก เปียก็ถามไป อัดเสียงเหลืออีกเยอะป๊าว ไมค์ตอบ เยอะนะ จากนั้นก็เดินเงียบๆไปถึงลิฟต์ ไมค์ทักทาย กอดๆเล่นๆกะพี่ทีมงาน ลิฟต์มาไมค์ก็ขึ้นลิฟต์ ยกมือขึ้นบ๊ายบาย... เป็นอันจบค่า
วันนี้ไมค์ดูนิ่งๆนะ.. แต่ก็โอเคล่ะ ไม่ได้นิ่งขั้นร้ายแรง ^^ ยังมียิ้มทักทาย แค่นี้ก็เกินพอแล้ว ..--.. วันนี้ไมค์ใส่เสื้อสีม่วงอ่อนๆ ตอนแรกเห็นก็ตกใจนะ ไม่ค่อยเห็นไมค์ใส่เสื้อสีๆ พอมาเห็นใกล้ๆก็ หืม.. รูพรุนเชียว กางเกงยีนส์ก็สีไม่เข้มแต่ก็ไม่ได้ซีดมาก บวกกับรองเท้าเกี๊ยะ โอ้โห... แต่งตัวธรรมดาๆ ยังหล่อเริดเลยค่า เอ๊าะ..วันนี้ ใส่หมวกเหมือนเดิม หมวกแบบสวมๆ ผ้าๆ เรียกว่าหมวกอะไรง่า เรียกไม่ถูก แต่ช่วงนี้เห็นใส่บ่อย คนหล่อจะแต่งยังไงก็หล่อเนอะ(ชมเยอะไปไม๊??)
ps. พรุ่งนี้ ฮอตโชว์พาว เซ็นทรัล ลาดพร้าวโลดดด.. ไปกันไม๊ค๊า??
pps. ไม่เอาแล้ว เริ่มไม่ไหวแล้ว ขอเลือกแบบที่สบายใจดีกว่า.. ถ้าไปแล้วอารมณ์ดีลั้นลายิ้มได้กับคนสองคน แต่ก็ต้องมาอึดอัดไม่สบายใจกับอีกคน แบบนี้ก็ไม่ไหว ขอเลือกไม่ไปดีกว่า -- ความสุข ความสนุก-สบายใจ มันมีค่ามากกว่านะ เก้อบ้าง แป๊กบ้าง แต่เราก็ยังมีความสุขดี ยังลั้นลาได้ t-t .. ไม่อาว ไม่อยากรับรู้ อยากได้อิสระภาพพพ .. T_____T จะทำยังไง จะทำยังไง T_______________________T
---- มองในแง่ดี จะสบายใจกว่าไม๊?? แต่ถึงยังไง.. ถึงจะหวังดีจิงๆ แต่แบบนี้เราก็ไม่ไหวล่ะ ไม่ชอบ มันมากเกินไป !!! ---- :( โฮกกกกกกก -- ((ระบาย t-t))
*--------**-------- ไมค์น่าร๊ากกกสุดโลกันต์ ร๊ากคู๊นนนนน.. ร๊ากกอล์ฟ --------**--------*
คิดถึงทุกคน
ไว้เจอกันน๊าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ไม่เจอกันนานแล้ว คิดถึงมากๆค่า
เริ่มจากเมื่อวันก่อน.. ไปงานseed.. ช่วงบ่ายๆก็แว๊ปไปหาพี่เอ็มพี่เจก่อนเฮฮาหนุกหนานมากๆ.. นานๆเจอทีก็รู้สึกดีนะ.. ขอบคุณค่า ขอบคุณ พอถึงเวลาที่รอคอยก็ลุกพรวดกันที่เดียว 5 คนเลย 555+ วิ่งๆๆ(พุ่ง)ไปหวัดดีพี่เอ็มพี่เจ พี่เจงี้ มองด้วยความงงสุดขีด(จะรีบไปไหนก๊าน) มือก็สะกิดพี่เอ็มให้หันมา ส่วนตายังคงมองอยู่ พอหวัดดีเส็ดพวกเราก๊ะ พุ่งไปบันไดเลื่อน.. พอมองขึ้นไป สายตาพี่เจยังคงอยู่.. พี่เอ็มอีก พี่ๆคง งงกันน่าดู หุหุ
แล้วก็วิ่งมาหยุดอยู่ที่ทางรถเข้าระหว่างสยามเซ็น-พารากอน.. ทีนี้ก็ไปต่อไม่ถูกแล้ว ไม่รู้จะไปทางไหน เค้าจะมาทางไหน?? ยืนกันอยู่ซักแป๊ป เห็นรถตู้วิ่งออกมาทางด้านหลังสยามเซ็น โฮกก.. ไกลมากค่า แต่ก็วิ่งๆๆ 55+ ใส่ส้นสูงอีกเปีย แต่วิ่งก่อนใครเค้าเลย พอวิ่งๆไป เริ่มคิดได้ว่า ต่อให้ได้เหรียญทองโอลิมปิคยังไงก็ไม่ทัน เลยเข้าไปในพารากอนดีกว่า.. แต่ก็สติลวิ่งอยู่ค่า ไปบันไดเลื่อน ลิฟต์.. แล้วก็ไปโผล่ด้านบนแถวโรงหนังรีบๆเดินกัน แล้วทีนี้ก็ได้วิ่งอีกรอบเมื่อเห็นออร่าอยู่ข้างหน้า ก็วิ่งๆๆ ไปด้านหน้า แล้วเดินถอยหลัง หันหน้าไปทางศิลปิน ก็ทักกอล์ฟไมค์กัน "แห่กๆ กอล์ฟ แห่กๆ หวัด แห่กๆ ดี แห่กๆ " ยังงี้เลยค่า... พูดไป หอบไป กอล์ฟก็รับทักนิดนึง ส่วนไมค์ก็ยิ้ม พยักหน้า น่าร๊ากอีกแล้ว .. พี่ทิพไปเดินข้างไมค์แล้วก็บอกให้มองป้ายนะ.. ไมค์ก็พยักหน้ารับ.. เดินๆไปอีกนิด ก็เข้างาน.. เเล้วพวกเราก็มายืนหอบกัน ฮ่าๆ
ในงานตอนกอล์ฟไมค์เดินพรหมเปียก็ สั่นสุดๆค่า ในนั้นมันหนาวด้วย ขั้วโลกเลย .. แล้วยิ่งกอล์ฟไมค์เดินมา ทั้งหนาว ทั้งตื่นเต้น(ตื่นเต้นอะไร??) เลยตัวสั่นสุดๆแล้ว มีตอนที่กอล์ฟไมค์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า หูย.. รูปเบลอหมดเลย ถ่ายเท่าไหร่ก็ไม่ชัด 55+ บังคับมือไม่ไหวแล้ว.. ตอนที่หยุดยืนก็น่าร๊ากมากๆ ไมค์เดินมาแล้วหยุด แล้วคงเห็น ไมค์เลยพยักหน้าให้พร้อมยิ้ม... และหลังจากนั้น ไมค์เล่นกับทุกทิศเลยค่า เหนือ ใต้ ออก ตก เฉียง ตะแคง อะไรเล่นหมด ยกเว้นตรงที่เปียอยู่ 555555+ ก็แบบ..ไม่เป็นไร.. แค่เห็นก็โอแล้ว.. ไมค์กับกอล์ฟทำท่าทำทางน่ารักเว่อๆ.. พอถึงเวลาที่ต้องเดินต่อ ไมค์ก็หันมา..แล้วพยักหน้าพร้อมยิ้มให้อีก 1ทีแล้วค่อยเดินไป.. จะบอกว่า รู้สึกดีล่ะ มากๆเลย.. ช่วงนี้รู้สึกดีกับการพยักหน้าของไมค์(ก็ได้อยู่เท่านี้..ถ้าได้มากกว่านี้ก็ละลายไปแล้ว ฮ่าๆ) แล้วพอกอล์ฟจะเดิน ก็เรียกกอล์ฟนะ เรียกแล้วบ๊ายบาย.. กอล์ฟก็หันมา... ซึ่ง หันมาหาใครไม่รู้ 555+ เรียกกันเยอะ แล้วกอล์ฟใส่แว่น เลยมองไม่เห็นว่าหันมาหาใคร .. เท่าที่คิดก็คง หันมาหาทุกๆคนอ่าล่ะ.. กอล์ฟไมค์เล่นกับแฟนๆ เป็นภาพที่น่ารักดี.. ^____^
จากนั้นก็ไปกินฟูจิ..แบบว่าไม่ไหวแล้ว ตั้งแต่เช้ากินขนมปังไปชิ้นเดียว น้ามเนิ้มนี่ก็ไม่ได้แตะ..โฮก... กินแบบรีบๆ จะได้ไม่ต้องกลับบ้านดึก แต่ก็น๊า... รถติดเว่อ ถึงบ้าน 4 ทุ่มกว่า ฮึ่ม..โดนอีกแล้วว T^T
------*------*------*------*------*------*------*------*------*------*------*------
แล้วเมื่อวานไปตึก.. ไปถึงเร็วเกิ๊นเลยต้องนั่งรอนานๆ ซัก4 โมงกว่าๆ กอล์ฟไมค์ก็มาถึง.. ก็กะๆไว้ว่าจะทัก "หวัดดี" ไรงี้ แต่.. อ๊ายยย กอล์ฟไมค์พากล้องมาด้วย อดค่า 55+ รู้มาว่าตอนเช้ามีถ่ายอะไรซักอย่าง แต่ไม่คิดว่าจะถ่ายมาถึงที่นี่เลย.. ไปยืนกัน3คนอยู่ตรงบันไดขั้นกลางๆ กอล์ฟก็พูดๆกับกล้องไป ไมค์ก็เดินๆ.. เดินมาใกล้ถึงตรงที่พวกเราอยู่กันแล้ว แต่ทำไรไม่ได้เลยง่ะ ถ่ายรายการอยู่..จะให้เรียกทักก็คงไม่ใช่เรื่อง.. เลยได้แต่มองไป แต่พอเดินมาถึงไมค์ก็หันหน้ามาทัก โฮกกก.. กรี๊ด.. ที่บอกว่าทักนี่ก็คือ เหมือนเดิม.. มองหน้ายิ้มหวาน แล้วพยักหน้า 55+ แล้วจากนั้นก็เป็นกอล์ฟ พอกอล์ฟเดินมาถึง กอล์ฟก็ทักแบบท่าทหารทำความเคารพอ่ะ โอ้ววว...กรี๊ด มีตายค่ะมีตาย.. แต่ก็นั่นแหละ ถ่ายรายการอยู่ไง เลยได้การทักทายที่น่ารักๆแบบนี้.. (คิดเอาเอง) แล้วก็เดินๆขึ้นไปกัน.. มีถ่ายซ้ำรอบสองรอบ ^__^ ได้เห็นนานขึ้นนิดนึง แล้วก็บลาๆๆไป.. เค้าขึ้นไปถ่ายต่อข้างบน .. จากนั้นก็ไปรอ ไปสมรภูมิรบ(บันไดหลังที่เค้าสูบบุหรี่กัน) โอย..แทบตาย -- แล้วก็ลงมารอข้างล่าง
รอซักพักใหญ่กอล์ฟไมค์ก็มา.. ถ่ายรายการอีกแล้ว ก็ถ่ายๆกันไป.. มีซ็อตนึงที่ไมค์มองกล้อง.. แล้วก็เปลี่ยนจากมองกล้องมามอง 3คนที่ยืนอยู่ แล้วไมค์ก็ทำมือไอเลิฟยูไว้ตรงเอว แล้วหันกลับไปมองกล้อง.... โฮยยยยย กรี๊ดค่า กรี๊ดมากๆเเล้ว.. ทำให้กล้องหรือให้คนก็มิอาจรู้ได้... แต่คงให้กล้องแหละ.. แต่ถึงยังงั้นก็จะกรี๊ดอ่ะ.. น่ารักเว่อๆ แล้วก็เดินถ่ายรายการไปจนถึงรถ.. ไมค์ทำท่าไรไม่รู้ เท่ๆ ส่วนกอล์ฟ ทำท่าร้องไห้อ๊า เอามือ2ข้างขยี้ตา โฮกก.. น่าร๊ากกกก พอถ่ายเส็ดเลยถามไมค์ "ไมค์กลับเลยรึเปล่า" ไมค์ก็หันมาตอบยาวๆ แต่ฟังไม่รู้เรื่อง 55+ ฟังออกแค่ "ยังไม่กลับ มี...ต่อ... บลาๆ งึมงำๆ" แล้วก็มีน้องคนนึงมาขอถ่ายรูปไมค์ ไมค์ก็ยืนให้ถ่าย ระหว่างที่ถ่าย กอล์ฟก็เล่นๆ ไม่ยอมเดินผ่านหลังไมค์ เดินแทรกกลางด้วยวิธีการ ย่อขาลง แล้วสไลด์ตัวไปใต้กล้อง คนถือกล้อง+คนถูกถ่าย งงกันเลยทีเดียว ^__^ พอเดินต่อไป.. น้องคนเดิมก็ขอถ่ายรูปกอล์ฟ เรียก " พี่กอล์ฟ พี่กอล์ฟคะ พี่กอล์ฟ" แต่กอล์ฟไม่หัน ทีนี้ไมค์จัดการเอง " พี่กอล์ฟขาาาาา" ลากเสียงยาวๆ ทำเสียงเด็กๆอ้อนๆ ต๊ายๆๆตาย ณ ตรงนั้นเลย ได้ยินไมค์พูดปุ๊ป 3คนตรงนั้นหัวเราะพวดเลยทีเดียว กลั้นไม่อยู่จิงๆ หัวเราะแบบไม่เกรงใจไมค์เลย น่าร๊ากกโค่ด ฮาด้วย กรี๊ดแตกอีกรอบ
<
pia~M
