Storythai

วันนี้ก็ไปฟิตเนตมา..ด้วยความที่บัตรจะหมดอายุแล้วต้องรีบใช้ๆ
เล่นไป เหนื่อยไป คุยกับเทรนเนอร์ไป.. ลั้นลาๆ.. พอเล่นจนขี้เกียจ
ก็เลิกเล่น แต่งตัว จะกลับบ้าน.. ลงมาล็อบบี้ฝนตกอีก.. แล้ววันนี้อยากกิน
สตาร์บั๊คเว่อๆ อยากกินวิป.. เลยเข้าไปสตาร์บั๊ค  ปรากฏ คนเต็ม..
ไม่มีที่นั่ง.. เลยต้องออกมา  พอออกมาเเล้วก็ยังไม่อยากกลับ..ยังคงอยากกิน
ก็รอๆ  โบว์ก็จะกลับ เปียก็จะอยู่ บางทีอาจเจอศิลปินไรงี้ ความหวังลมๆแล้งๆ
แต่ฝันที่ต้องเป็นจริงคือ ยังไงก็ต้องกินวิปครีมให้ได้.. ไม่งั้นลงแดง ก็เลยยืนรอต่อไป
โต๊ะก็ไม่ว่างซักที... จน... เห๊ย.. รถคุ้นๆ ผ้าม่านสีฟ้า กระจกใสๆ.. รถลุงหนิ
เอ๊ะ?? มาส่งใคร?   เลยยืนมองๆ  แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น  ผ่านไปซักแป๊ป
เลยบอกให้โบยืนรอ จะเดินไปดู.. พอถึงรถก็  อื้ม.. รถลุงจิงๆ แต่  มาส่งใคร??
มองจากไกลๆ ทะลุผ่านกระจกด้านหลังรถ  เอ๊ะ..ผมเรียบเชียว จะใช่หรอ??
มองไปมองมา เห๊ย ผมเซ็ทตั้งๆก็มี.. มีลุ้นแฮะ.. แล้วระหว่างที่กำลังยืนสงสัยอยู่
ลุงก็ลงมาจากรถไขปริศนาพอดี...  และทั้งหมดนี้ มันคือน้ำ 555+ พล่ามซะยาว..

มาเข้าเนื้อกันบ้าง..
พอรู้ว่าคนบนรถเป็นกอล์ฟไมค์ก็ตกใจนะ ดีใจด้วย ตื่นเต้น 555+ ไปเรียกโบว์
แล้วก็ยืนรอตรงหน้าโฮวยู..  ซักพักกอล์ฟลงรถมาพร้อมร่มสีเหลืองไม่ก็ส้มนี่ล่ะ
แล้วก็หายไปในรถอีกที.. แล้วก็กลับออกมาใหม่ คราวนี้ไม่มีร่ม กอล์ฟก็วิ่งๆ เอามือ
จับหัวด้านบนแบบกันฝนๆ แล้วก็มาหยุดยืนตรงกำแพง..  แระเปียก็ กรี๊ดดด(ในใจ)
กอล์ฟใส่ชุดนักศึกษา  โอ้วว.. เสื้อตัวใหญ่ๆ กางเกงสแล็ค..  วันนี้ได้เห็นเต็มๆตาซักที
กอล์ฟก็ยืนตรงนั้นซักพัก.. แล้วก็มีชายในชุกนักศึกษาวิ่งมาหากอล์ฟ แต่ ไม่ใช่ไมค์ง่ะ T^T
ไม่รู้ว่าเพื่อนกอล์ฟหรือเพื่อนไมค์.. ยืนกันซักพักก็เดินมา.. พอกอล์ฟเดินมาถึง..
เปียก็แค่ขยับมือเล็กๆเป็นการทักทาย กอล์ฟก็ยิ้มมม และพยักหน้า.. เป็นอันจบ 55+
คือเปียไม่รู้จะทักยังไง ไม่รู้จะคุยอะไร  ก็เลยทำได้แค่นี้..  กอล์ฟก็เดินขึ้นตึกไป
โดยไม่มีใครขึ้นตาม (มีกันอยู่ 2 คน และก็ชอบไมค์ทั้ง2คน แล้วจะให้ใครตามกอล์ฟ?)
เอ๊าะ.. พอถึงบันได กอล์ฟหันมาตะโกนบอกลุงว่า "ดึกๆนะคับ"  แล้วก็เดินต่อ
รอซักพัก.. ก็ถูกลากให้ไปยืนที่ที่กอล์ฟอยู่มะกี้.. และแล้ววว..  ชายคนที่รอคอยก็ลงมา
แต่เสียใจอ่ะ ไม่ใส่ชุดนศ T__T   ..  พอไมค์ลงมาตอนแรกก็ไม่ได้เรียก แค่โบกๆมือ
จนไมค์เห็น ไมค์ก็ยิ้ม.. เลยถามไป "ไมค์ ไม่สบายหายยัง?"  ไมค์บอก"ยัง"พร้อมสะพายกะเป๋า
แล้วพี่โบก็ถาม "ไมค์พรุ่งนี้เข้าตึกป๊าว?"  ไมค์ก็เหมือนคิดๆแป๊ปนึงแล้วตอบ "ไม่รู้"
พร้อมยิ้มหวานนน...  และก็หันหลังกลับไปพร้อมกับยกแขน+มือขึ้นมาทำท่า บ๊ายบาย
(อูยย..เท่)  ตอนนั้นถึงหัวมุมแล้ว.. เปียก็เรียกอีกที "ไมค์"  ไมค์ก็สติลเดินต่ออีก 2-3ก้าว
พอถึงหน้าโฮวยูก็หันมา ทั้งตัว!!!!  ไม่ใช่แค่หันหน้า.. (กรี๊ดอีกรอบ)   ด้วยความตกใจ
เลยพูดไป  " คิดถึง!!! "  ..  ตึ๊งตึ่ง ..  ไมค์ทำหน้าแบบ  555+  บอกไม่ถูกอ่ะ
หน้าไมค์ออกแนวฮาๆ ยิ้มน่าร๊ากโค่ดๆ เหมือนกลั้นขำด้วยมั้ง  บรรยายไม่ถูกเลย
ไมค์ถึงขั้นทำแขนมาข้างหน้า(เรียกไม่ถูก โบกแขน?)..น่ารักสุดใจ แต่เปียก็ขำตัวเอง 55+
ช่างกล้าพูด  คนอยู่เยอะแยะ >><< อายตอนนี้ทันป่ะ??  จากนั้นก็เดินตามๆไมค์ไป
เงียบกริบ.. ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว  เดินๆไปถึงหน้าลิฟต์  ไมค์หมุนตัว1ที ลิฟต์มา
โหยย.. งอลลิฟต์ มาเร็วเว่อ ชิ...   ไมค์ก็ทักทายทีมงานที่ออกมาจากลิฟต์ (น่าร๊าก)
แล้วก็เดินเข้านิดนึง เอาแขนข้างขวายันประตูไว้  หน้าก็มองซ้ายที ขวาที แล้วมาจบลง
ที่ซ้าย.. พร้อมยกมือข้างซ้ายกระดิกนิ้วชี้.. เรียกเพื่อน(เพื่อนใครไม่ยู้) ให้ขึ้นลิฟต์มา
โอ้ว... เท่มากมายอีกแล้วค่าไมค์   และทั้ง2ก็เข้าลิฟต์ไป..  เปียกะโบว์ก็ยืนดูเฉยๆ
ไม่กล้าเรียก ไม่กล้าพูดบ๊ายบาย.. เลยมองๆแค่นั้น  ประตูลิฟต์ปิดมาครึ่งนึงแล้ว
แล้วเหมือนไมค์นึกได้.. หรือไรซักอย่าง  ไมค์ก๊ะเงยหน้ามองมา  แล้วก็โบกมือบ๊ายบาย
โฮกกกกก... ขอกรี๊ดอีกครั้ง... ไม่คิดจริงๆว่าจะเงยขึ้นมาบ๊ายบายโดยที่ไม่ได้เรียก
ที่ยังยืนตรงนั้นก็แค่ ขอให้เห็นประตูลิฟต์ปิดค่อยกลับ แค่นี้เอง.. แต่แล้วก็ได้ของแถมน่ารักๆมา
น่ารักที่สุดอ๊าคนเนี๊ยะ... ร๊ากกไมค์ ๆๆๆ


และแล้วก็มีดวงซักที.. ^___^


อัพละเอียดเว่อๆค่า..
คิดถึงตึก คิดถึงทุกคน  เวลาเจอตอนคนน้อยๆแล้วตัวหดง่ะ
ไม่กล้าๆๆ ทำไรเท่าไหร่...

นับครั้งที่คุยกับกอล์ฟได้เลย T___T  อยากคุยบ้างนิดๆก็ยังดี แต่ไม่รู้จะคุยอะไรจริงๆ
ไมค์น่ารัก น่ารักมากๆ น่ารักเว่อๆ....  คิดถึงที่ซู๊ดดดด ร๊ากๆๆ

ซียู้วว....